Hell Hath No Fury like a Woman Scorned for SEGA

Fyrir mömmuna

2009-08-03T17:51:00.002Z

Flyt í mitt eigið húsnæði, með allri ábyrgð og afborgunum sem því fylgir á allra næstu dögum. Áhyggjurnar eru þó ekki miklar frekar en fyrri daginn, kæruleysi er gott á slíkum stundum. Get hugsað um lítið annað þessa dagana en flutning og bolta, og hversu óþolandi Svíinn sem flutti hérna inn um daginn getur verið. Tómari menn finnast vart á jarðkringlunni og er ég nálægt því oft á dag að kynna hann fyrir þeim stöðum sem Davíð venur komu sína á þegar hann kaupir ölið, en rólegheitamaðurinn sem ég er fæ alltaf púlsinn niðurfyrir 60.
Annars er lítið að frétta, nárinn eitthvað að stríða mér í dag og vona ég að það sé ekki alvarlegt. Nárameiðsli renna í blóðinu, því faðir minn vill meina að hann væri besti fótboltamaður heims ef hann hefði ekki tognað á nára hérna í einhverri hlöðu við heyhopp fyrir allmörgum árum síðar, reyndar í kringum þrítugsaldurinn, en maður tekur ekki trúnna af þeim manni, maður erfði allavega eitthvað.
Erfiðara en oft áður að vera fjarri fjölskyldu, eftir erfitt sumar en svo virðist sem allt sé að skríða saman. Faðirinn er að gæla við það að heimsækja mig þessa helgi sem væntanleg er. Fagna því að sjálfsögðu. Maður verður þá að heimsækja Davíð og fá fylgd á öl-staðinn, til að halda gamla manninum góðum.
Aukaæfingin búinn að vera stór partur af mér þessar vikur, en nárinn ætlar að halda mér eitthvað frá því á næstunni. Maður grætur nú ekkert fyrren maður fær að vita hvort eitthvað alvarlegt sé í gangi, en einhver skoðun sem ég fer í á morgun ætti að segja til um það.
Kveð að sinni
Danger

Framtíð

2009-07-22T21:54:00.002Z

Ég var kominn með djöfulli langa og algjörlega stefnulausa og út í hött færslu um eitthvað Pétur Pan-syndrome og fullorðinspakka. Drepleiðinlegt ef ég segi alveg einsog er.
Var á Twitter áðan og ég bið Guð og hans líka að sjá til þess að þetta muni ekki verða það sem drepur Facebookið. Ég kann ákaflega vel við Face-ið og Twitter er mun meiri skuldbinding, svo ekki sé minnst á það að 80% af því sem ég hef séð er bara fólk hefur alltof mikinn frítíma og ekkert við hann að gera.
Stífa æfingar, þjálfarinn mental, same old same old. Kvarta ekki því ég rústa öllu slíku hérna, Hverfis drap mig ekkert í sumar sem er indælt á svona tímum.
Sambúð á næsta leyti og er ég því að nýta tímann í að gera alla þá karlmennskuhluti sem hverfa með kvenmannstötsti inn á heimilið.
Dettur ekkert í hug, ekkert.
Stutt og laggott jafnvel bara, efa að þetta verði að vana. Sérstaklega ekki eftir að sambúðin hefst, ef marka má alla þá Hollywood tíma sem ég hef splæst í, þá á maður aldrei að gifta sig og þegar sambúð hefst snýst líf þitt í kringum þarfir konunnar. Merkilegt að maður fari ekki betur að svona ráðum þegar sjónvarpið sýnir brennda karlmenn í klukkustundavís. Mætti kalla mig heimskan, ég vil frekar kalla þetta kæruleysi, enda kærulaus með eindæmum.
Ég hef misst bloggtaktinn ef ég hafði hann einhvern tímann, fólk mun misskilja hvert orð og dæma mig á vitlausum forsendum.
Fuck it...

2009-03-20T20:25:00.002Z

Var rétt í þessu að spjalla við móður mína, og þurfti að hætta vegna þess að ég ætlaði að klára ritgerð sem ég á að skila núna eftir 1 og 1/2 tíma. Það var ekki lygi, það var planið, og er. 5 mínútna frestun er mitt millinafn þessa dagana.
Annars sá ég lokaþáttinn af Friends í dag. Hef séð hann áður, en ég átti samt erfitt með mig. Leiddi þá hugann að öllu fólkinu sem sat límt við skjáinn hvern fimmtudag í 10 ár og missti aldrei af því þegar Ross féll fyrir Rachel, og kann alla brandara sem Chandler hefur sagt.
Allar einhleypu húsmæðurnar, allar unglingsstúlkurnar, viðskiptajöfrarnir og fleiri. Nú var ég barn sem bjó við kröpp kjör. Ólst upp í gettóinu, og fólk í gettóinu eyðir ekki peningum í Stöð 2, við byrgjum okkur upp af Slots og hnífum. Gettólífið gerði það að verkum að ég upplifði þetta aldrei, ekki fyrr en ég fékk þetta allt lánað hjá frænkum mínum sem fluttu úr gettóinu, og auðguðust skyndilega. Féll fyrir þessu, fyrsti þátturinn sem ég lá yfir og horfði á heilu séríurnar á nokkrum dögum, eitthvað sem er orðið að einstökum hæfileika núna.
Aftur að umræðuefninu, lokaþátturinn hlýtur að hafa verið erfiður fyrir fólkið sem hleypti þessum þáttum inn á líf sitt. Að sjá þau öll skilja lyklana eftir var erfitt, en eftir að kreditlistinn rúllaði hljóta margir að hafa brostið í grát. Þetta er svolítið einsog að kveðja góðan vin, og vita að þú sjáir hann aldrei aftur. Nema kannski ef að WB verða short on cash og splæsa í mynd.
Sjónvarp getur fokkað manni upp, virkilega illa. My girl er gott dæmi, púha.....
Annars er ritgerðin næst á dagskrá og kæling á tvöföldum ökkla. Ég fæ óútskýranlegt kick út úr því að spila meiddur. Það hefur ekki gert mér gott í fortíðinni, en mín role models eru ekki beint til að hjálpa. Ég hugsaði það lengi hvort ég ætti að sleppa æfingu í dag og missa af leik á morgun, eða teipa mig og harka af mér. Á endanum datt ég á youtube, og fann brot af barneskjuhetjunni Paul Ince, að spila ökklabrotinn. Easy decision eftir það.
Annars upplifði ég frábært augnablik í dag. Við mættum þrír alltof snemma á æfingu og sátum inn í klefa í léttu spjalli, þegar annar þeirra spyr mig hvaða leikmanni ég líkist mest.
Hinn svarar fyrir mig "ef ég á að vera alveg hreinskilinn, þú minnir mig á Patrik Viera".
Djöfull var á above the pain á þessari æfingu, ef Paul Ince og Patti Viera koma þér ekki í þetta ruddalega hugarástand, þá skaltu halda þig fyrir utan völlinn.
Annars er leikur á morgun og planið er það sama, teipa og hugsa um Paul Ince. Mig hefur oft dreymt um þetta, fara í viðtal 2 dögum eftir leik, ökklabrotinn og segja einsog gamli Gattuso (eftir að hafa spilað með slitið krossband í 4 mánuði), þetta var bara ekkert það vont.
Fáranlegir draumar, en mér finnst þetta drullunett. Að vera harðari heldur en beinbrot er top of the shelf. Segja sjúkraþjálfaranum að halda kjafti og teipa þetta saman, Paul Ince style.

Bjartir dagar

2009-03-13T18:39:00.002Z

Hef áttað mig á því að ég skrifa yfirleitt hérna inn á þegar ég er blár og hallast nær botninum en miðjunni. Ætlaði því að líta inn á þessum góðu dögum reglulegar. Típískur bloggari, að blogga um jákvæðni. Elska að lesa blogg hjá svona fólki sem er að eiga þokkalega erfiðan hversdag, en ákveður svo að vera jákvætt og hamingjusamt. Þetta hefur mér alltaf fundist fyndið, að ákveða að vera jákvæður. Auðvitað er hægt að nálgast heiminn með jákvæðu hugarfari, en mér hefur alltaf fundist þetta hálfkjánalegt. Að heita því að vera hamingjusamur er fáranlegt, því enginn veit hvernig morgundagurinn tekur á móti þér. Moggabloggarar eiga rosalega auðvelt með að fylgja eftir þessari lífsspeki þegar tímarnir eru góðir, en það er enginn jákvæður á erfiðum tímum. Það eiga allir sína góðu daga og sína slæmu, og að nálgast þá eins er fáranleg tillaga. Ef maður sveiflast ekki örlítið niður á slæmu dögunum, ferðu jú ekki langt upp á góðu dögunum. Sveiflan er skárri en miðjumoðið. Kannski er þetta bara því ég er svona þokkalega neikvæður á mínum slæmu dögum, og finnst pirrandi þegar fólk á vonlausa daga og getur ekki bara tekið því.
Segja við sjálft sig að dagurinn hafi verið hræðilegur hingað til og versni sennilega, alveg einsog góðu dagarnir geta alltaf batnað. Er að átta mig á því að þetta er frekar brenglað, svona líður mér samt. Það sem ég er samt aðallega að reyna að segja er að tilgerðar-jákvæðni fer í taugarnar á mér. Fólk sem er alltaf of jákvætt er líka hrikalegt, ótrúlega þreytandi,
Kem þessu ekki almennilega frá mér, videre.
Leikur á morgun, á þeim frábæra tíma klukkan 12, sem væri svosem ágætt ef þetta væri ekki um einn og hálfan tíma í burtu. Það sem er frekar leiðinlegt við tímasetningu og staðsetningu er stórleikur Man Utd og Liverpool, þetta verður samt easy. G og T eru sameinaðir eftir margra mánaða fjarveru, basic. Leikurinn endar 0-3. T 2 og G 1, og G skorar BTW mark ársins.
Annars vildi ég óska Gumma Kri til hamingju með landsliðssæti, genatíska undrið loksins að fara að kjöta í A-landsliðsbúningnum, ekkert nema jákvætt. Á núna tvo landsliðsfélla, mjög fyndið hvað annar er hógværari en hinn svona dags daglega. Menn eru jú misjafnir einsog þeir eru margir.
Skora á alla sem vilja detta í lauflétt spjall og fá ráðleggingar um lífið og tilveruna að hringja eða henda mér inn á Skype. Ég er hrikalega úrræðagóður og hef slatta af frítíma líka.
Vi ses

2009-03-09T07:12:00.002Z

Var rétt í þessu að kveðja góðvin minn Axel Kára, sem heldur aftur heim til Íslands í dag. Sorgleg stund þar sem við höfum haft það ógurlega gott saman undanfarna 2 mánuði, og verður þetta ekki samt án hans. Hann var þó ekki sá heppnasti hérna úti, lenti í leiðindapakka með nárann og ákvað því í samráði við þjálfara að halda heim og ná sér bara góðum fyrir Íslandsmótið, þar sem ljóst var að meiðslinn myndu taka stóran part af seasoni hérna úti. Hann snýr því aftur vonandi fullur sjálfstrausts, því hann fékk mjög góð meðmæli frá þjálfara, sem er argur yfir að missa hann.
Ég efast ekki um að hann mun standa sig í sumar, ég hef kennt honum ýmislegt á þessum stutta tíma. Lífið heldur samt áfram, ég mun ekkert leggjast í dvala þótt að hann sé horfinn úr hversdagsleikanum, minningarnar eru margar, og Taken klárlega sú besta.
Ef við snúum okkur aðeins að mér þá gekk mér vel um helgina. Skoraði frábært mark a la Steven Gerrard og spilaði vel. Sá svo til þess að talað yrði um mig eftir leik þegar ég fékk rautt spjald á 85 mínútu. Tvö gul gera eitt rautt, en seinna spjaldið var nauðsynlegt. 5 á 3 skyndisókn hjá hinum og ég braut pent á boltamanninum. Þótt pent væri brotið sá dómarinn sig knúinn til þess að lyfta spjaldi. Þjálfarinn sagði eftir leik að þetta hefði verið rétt ákvörðun, og þótt það sé alltaf ömurlegt að fá rautt, þá er ég samt sáttur með minn leik.
Ef ég tel rétt þá er ég kominn með 3 mörk í 5 leikjum, þrátt fyrir það að spila yfirleitt sem varnarsinnaður miðjumaður. Það er þokkalegt, kannski að feðragenin séu að kikka inn, en gamli var að eigin sögn mikill markaskorari.
Þótt að Axel sé farinn þá má ekki gleyma að við erum ennþá tveir Íslendingarnir. Ágætt að hafa samlanda sér við hlið, en hann er þó búinn að vera mikið í Köben undanfarið, lenti í einhverjum meiðslum líka. Hugsa að næstu dagar verði undarlegir, en maður venst öllu. Nýti núna tímann í að ná upp öllum þeim lærdómi sem ég hef trassað, og svo fer að líða að þeim tíma sem maður getur byrjað að æfa einsog ég vil gera. Þetta pre-season hefur verið of líkamlega erfitt fyrir 10-11 æfingar á viku, en nú fer tímabilið að hefjast og þá skiptir maður örlítið um gír. Þungar lyftingar og drápshlaup verða í minna mæli og boltinn í stærra hlutverki.
Þangað til næst
Adios

Lífið

2009-03-05T20:41:00.002Z

Á mánudagsmorgun átti ég ótrúlega tilfinningaríka og rómantíska stund um borð í flugvél á leið til Danmerkur. Kannski er hægt að kenna svefnleysi helgarinnar og þeirri staðreynd að klukkan var eitthvað í kringum 7,15, en þegar flugvélin tók á loft leið mér virkilega undarlega. Ég áttaði mig í fyrsta skipti almennilega hvað ég er að skilja eftir á Íslandi. Auðvitað hef ég saknað margra áður og allt það, en þarna einhvern veginn efaðist ég í fyrsta skipti. Held samt að það sé fullkomlega eðlilegt að líða svona inn á milli, sérstaklega þar sem kærasta, fjölskylda og allir mínir vinir verða eftir. Það sem mér finnst erfiðast er hvað ég er annar karakter hérna úti en heima. Ég er ekki þessi hálfviti sem ég elska að vera, er meira fyrir sjálfan mig og er feimnari en marga grunar. Ég er samt ekkert að meina að ég sé einn út í horni og láti það alveg vera að opna munninn, en þetta er samt allt öðruvísi. Einhvern veginn fílaði ég mig betur á Íslandi, en þetta er fórnin. Ég finn hversu miklu betra þetta umhverfi er fyrir mig fótboltalega, og það er það sem skiptir mig máli í dag. Hugsa að fáir átti sig á því hvað þetta skiptir mig miklu máli, því þetta er farið miklu lengra en að vera eitthvað sem veitir mér bara ánægju. Að verða betri í fótbolta er eitthvað sem ég hef hugsað um nánast hverja mínútu síðustu 3 ár. Það er að takast, en einsog ég sagði, maður fórnar ýmsu.
Ég er samt með móment sem ég hugsa um þegar mér finnst allt ganga illa. Þetta er svona frekar mikill turning point í mínu lífi. Því einsog glöggi lesendur hafa kannski komist að gat ég ekkert í fótbolta þangað til ég var svona 17 ára, basic. Eftir einhvern þriðja flokks leik (16 ára) fékk ég far heim með þjálfaranum mínum, fínn gæi og góður þjálfari. B-liðs leikur, ég var á eldra ári, og ég hafði látið einhvern fermingarstrák valta yfir mig, pirringur í hámarki. Þjálfarinn ákveður að kafa djúpt í pepp-brunninn og talar um fótbolta og lífið. Ég man að ég hlustaði ekkert rosalega vel, var svo sár út í sjálfan mig og allt það. Man bara eina setningu sem hann sagði, hann meinti það ábyggilega hrikalega vel. Var að útskýra að sumir væru late bloomers, og ég gæti orðið góður leikmaður í framtíðinni, því ég hefði þetta hjarta.
"Þú verður aldrei neinn atvinnumaður Dóri, en þú getur alveg orðið fínn í fótbolta" Svo kom eitthvað um að ég gæti orðið framtíðarmaður hjá ÍR, sem voru btw í annari deild á þessm tímapunkti að skíta á sig.
Ég man hvað ég varð fyrst niðurbrotinn að heyra þetta, því innst inni hafði mig alltaf dreymt um þetta. Ég gerði mér auðvitað grein fyrir því að drastískar breytingar þyrftu að eiga sér stað til þess að stökkið frá bekkjarsetu í þriðja flokki yfir í fyrstu ellefu hjá Liverpool, en ég trúði alltaf á þetta. Ég man að frá bílhurðinni og að dyrunum heima ákvað ég að slengja þessu einn daginn framan í hann. Hringja frá Liverpool og spyrja hann hvað hann væri að gera, "já okey ertu ennþá að þjálfa? Má ekki vera að þessu Stevie er að sækja mig við erum of seinir, já og btw ég er atvinnumaður í fótbolta. How do you like them apples?
Kannski eitthvað sem flestum finnst voða saklaust, en hefur lifað sterkt hjá mér. Er eiginlega á því að allir þurfi eitthvað svona til þess að koma sér fram úr á erfiðustu dögunum. Þegar allt annað bregst eru það svona moment sem mótivera mig. Þótt að á 350 dögum ársins þurfi ég ekki á þeim að halda, er gott að hafa svona plan B á slæmu dögunum.
Dagurinn í dag var einn af þessum dögum, mánudagurinn kom einhverju af stað sem braust út í dag. Þegar komið er yfir fyrstu 10 mínútur æfingarinnar gleymist svona, en það að eiga svona minningar sem ýta manni yfir erfiðasta hjallann, er ómetanlegt.
Og djöfull var ég góður á æfingu í dag.

Vonbrigði

2009-02-23T11:21:00.002Z

Eftir fremur slakan leik af minni hálfu á laugardag, toppaði það algerlega helgina að sjá mína menn spila einsog fífl gegn slöku liði Manchester City. Að vera úrvalsdeildarklúbbur í titilbaráttu sem lamast við það að missa sinn sterkasta leikmann er engan veginn ásættanlegt. Það er það eina sem hið illa afl úr Manchester borg hefur fram yfir okkur á þessum tímapunkti, og það er á góðri leið með að færa þeim titilinn. Hrikaleg vonbrigði, en það eru samt 12 leikir eftir, ekkert búið ennþá.
Hata að heyra Man Utd menn fagna titlinum, ekkert í höfn ennþá, en það versta er hvað þeir eru nálægt þessu. Grátlegt þar sem mér finnst Liverpool vera betur mannaðir á þessu tímabili, en það er þó með því skilyrði að tveir menn séu meiðslalausir. Þessir tveir menn hafa varla spilað saman allt tímabilið. Hrikaleg vonbrigði.
Var hvorki né í mínum leik á laugardaginn, lítið í boltanum og þegar ég fékk hann var ég ekkert að gera neinar rósir. Liðið spilaði illa og töpuðum 3-1. Gamall félagi skoraði á móti okkur, var rekinn í fyrra, markið vakti litla lukku hjá þjálfara og leikmönnum. Átti dauðafæri og klúðraði því, þótt að ég sé lítill markaskorari þá er það ólíkt mér að klúðra færum. Maður getur varla annað en hatað lífið á svona stundum og þá reynir maður að hugsa að fótbolti sé ekki allt.
En þegar maður býr svona langt frá flestu sem skiptir mann máli, er lítið eftir annað en boltinn. Þegar hann rúllar vitlaust er frekar erfitt að hafa gaman að litlu hlutunum.
Það eina sem bjargaði helginni var að ég sá bestu mynd allra tíma, Taken.
Liam Neeson er nettasti gæji sögunnar, staðfest. Harðari en Bruce í Die Hard, Stallone í Rambo og svona mætti lengi telja. Án efa mynd sem verður aldrei toppuð. Langt síðan ég hef verið svona "fired up" yfir mynd. Þetta verður myndin sem ég sýni syninum á fermingardaginn. Það þarf enga helvítis athöfn, taken í tækið og drengur verður að karlmanni.

Flottari/flottastur

2009-02-12T18:12:00.002Z

Er ekki betra að vera flottari en flottastur? Ef maður er alltaf flottari, er maður þá ekki líka flottari en flottasti gæjinn? Ég hef hugsað þetta svolítið mikið og komist að því að það er ávallt betra að vera flottari en allir í kringum þig. Því upp getur komið sú staða að tveir menn eru taldir flottastir, og þá er betra að vera alltaf álitinn flottari og stela ósjálfrátt titlinum "Flottasti maður hópsins". Með þessu hef ég eyðilagt allan meting barnæskunnar (sem ennþá er til staðar þegar maður lendir í vissum hópi). Mér finnst þetta solid rök, ef þú ert flottasti gæjinn á svæðinu, geturðu þá ekki lent í því að færa þig milli svæða og finna annan flottari. Ef þú tekur það hins vegar bara upp að vera ávallt flottari en næsti maður, þá ertu ávallt í betri málum heldur en þeir sem taldir eru flottastir. Auðvitað má líka segja að best væri að ákveða að vera alltaf flottastur, en hver getur púllað með einu átfitti að ganga þau fáu skref frá Hverfisbarnum og upp á Kaffibarinn og ennþá verið flottastur? Ekki margir, og því er betra að setja sér það markmið áður en farið er inn á báða staði að vera flottari en allir sem eru þar fyrir, þetta er basic.
Ef farið er eftir þessari speki, þá áttu miðbæinn næst þegar þú ákveður að kíkja á skrallið.

Væmnir hugarórar tapsárs nagla

2009-02-09T19:53:00.005Z

Hef sagt það áður að sigurtilfinningin er sú besta. Æfingaleiks sigrar gefa einhverskonar samanþjappaði og lélega útgáfu af þessari tilfinningu, en samt sem áður alltaf gaman að vinna.
Unnum eitthvað ágætis lið á laugardaginn. Ég spilaði mjög vel og ekki skemmdi fyrir að spila með manninum sem tröllreið Rey Cup hér um árið, Mad Laudrup. Hann var betri hérna í denn, ég missti allvega ekki vatnið yfir leik hans. Skemmdi ekkert fyrir að pabbi keyrði í gegnum Danmörku á Laugardag og renndi akkúrat í hlað þegar ég stangaði knöttinn í netið, Klinsmann style. Búinn að skora í báðum æfingaleikjum vetrarins og er það eitthvað sem ég er frekar óvanur, fengið gult í báðum leikjunum líka, vanari því.
Ef maður tekur allt saman er boltinn að rúlla ágætlega og lífið utan hans er einfalt og þægilegt. Íslenskt tjill yfir flakkara stútfullum af efni eða PES leikir sem eru bæði til að kæta og nánast græta.
Ég hef eiginlega komist að því, eða í raunninni alltaf vitað hversu bráður ég get verið. Að framkvæma eða segja eitthvað í mikilli fljótfærni er oðrið alvanalegt og eru ýmsir hlutir sem ýta undir þetta. Ég hef alltaf verið fífl inná vellinum, allir vita það og ekkert verður farið dýpra í það.
Ég get heldur ekki tapað í PES, og þegar ég tapa er það aldre mér að kenna. Aldrei af því mótspilarinn (sem í gegnum tíðina hefur yfirleitt verið stórblikinn Guðmundur) sé að standa sig vel, heldur af því að kallarnir mínir geta ekki beygt eða mörk séu skoruð með svindli. Ég hata eiginlega að vera þessi gæji því það er svo ógeðslega gaman að vinna svona gæja, að með þessum kúnstum geri ég sigurinn þeim mun sætari fyrir hinn aðilann. Oftar en ekki geng ég þó of langt og eyðilegg ánægjuna fyrir hinum, sem mér finnst eiginlega verra en hitt. Það þriðja sem að kemur mér í þennan bráða gír eru rifrildi af ýmsu tagi. Þótt að ég viti oft að ég hafi rangt fyrir mér þá viðurkenni ég það aldrei. Oftast er þetta um eitthvað sem engu máli skiptir og þykir ábyggilega mörgum þetta vera mikill galli. En það er yfirleitt í þessum rifrildum sem að hlutir koma fram sem eiga ekkert að koma fram. Ég er þessi týpa sem dansar á ummæla-strikinu og kemur því fyrir að ég dett yfir það. Óþægilegast er að vita oft ekki fyrr en löngu seinna að hinum aðilanum fannst þetta of langt gengið og hef ég oft verið ansi aulalegur í stuttan eða lengri tíma eftir að hafa komið við hinu megin við strikið. Ég ætla því að biðjast afsökunar á strikaferðum fortíðar og biðjast fyrirfram vægðar við þá nánu vini sem maður er yfirleitt leiðinlegastur við. Því ég veit það líka mætavel að ég á eftir að bölva svindli í næsta PES tapleik og brenna fleiri brýr í nánustu framtíð.
Með þessu endar hin væmna færsla um lífið og tilveruna. Væmni er ágæt endrum og sinnum, og nauðsynlegt að kynnast henni til þess að skilja alla liti málarans. Væmni er kannski leiðinlegi hlutinn í spennumyndum, en hann er ómissandi. Þess vegna skellti ég í smá væmni á þessum tímum þegar það á ágætlega við, en spennan á eftir að ná hámarki í öðrum færslum komandi vetrar.
Með gleði í hjarta og bros á vör.
Halldór Arnarsson

Átak

2009-02-03T21:42:00.002Z

Alveg sama hversu vel maður stendur sig, þá er alltaf hægt að gera betur. Á einhvern hátt tel ég að þessi skrif hjálpi mér með boltann, ekki það að ég geti útskýrt það, en ég er einhvern veginn beittari þegar ég er virkur hérna. Janúar hefur verið upp og niður, en í sannleika sagt skiptir frammistaða off season litlu máli. Málið er að harka í gegnum viðbjóðinn og bæta sig í því ferli. Ég hef verið að kynnast nýju sársaukaþröskuldi á nánast hverri æfingu undarfarnar tvær vikur, en ég hef ekki ennþá tapað í neinu af þessum píningum og það segir manni bara eitt, ég er í besta forminu einsog staðan er í dag. Ekki séns að það breytist, ekki séns. Fótboltalega hef ég verið misjafn einsog áður sagði, en þó skilað mínu í báðum æfinguleikjum mánaðarins. Annar var drepleiðinlegur, típískur íslenskur vetrarleikur, þar sem frost og vindur réðu ríkjum og í þokkabót var hann klukkan 9 á sunnudagsmorgni. Ég er slök morgunmanneskja, mín klukka er ekki stillt á 8-11, þótt ég sé óðum að stilla hana þannig.
Þótt að mótið byrji ekki fyrren eftir rúma tvo mánuði eru leikir nánast hverja helgi þangað til. Virkilega jákvætt þar sem ég stokk beint inn í season síðast, þá voru 3-4 leikir búnir hjá liðinu svo aðlögunin þurfti að vera hröð. Nú fær maður þann séns að þróa sig inn í þessa heildarmynd, byrjunin hefði getað verið betri en maður verður að toppa á réttum tíma.
Þótt að búsetan sé langt frá höfuðstöðvum 365, þá hafa mér samt borist þeirra nýjasta afurð "Atvinnumennirnir okkar". Slóg mig svolítið hvað ég sé part af sjálfum mér í tveimur af allra klikkuðustu og umtöluðust mönnum þjóðarinnar, Hemma Hreiðars og Loga Geirs. Ýmsa hluti er ég algerlega laus við, en einhver element sem maður hefur. Ótrúlegt að hugsa til þess að Hemmi Hreiðars hafi 22 ára gamall farið í ensku 3. deildina....það er nánast einsog að spila í NFL.
Þeir fjölskyldumeðlimir og hinir allra trúföstustu úr mínum vinakjarna geta glatt sig yfir reglubundum skrifum hérna inni. Þangað til síðar.....

Dýrseðlið

2009-01-23T18:29:00.002Z

Frábær kvöldmatur matreiddur hér í Herfölge í kvöld. Klúbburinn gaf okkur verslunarleyfi og helmingi hærri fjárhæð en vanalega er eytt í um helgar og var því fagnað með kaupum á dýrindis nautakjöti. Frábær tilfinning að rífa í sig blóðrautt kjötið og er það sennilega á einhvern hátt tengt þeirri staðreynd að naut eru jú risastórar skepnur sem að gerir upplifunina á einhvern hátt karlmannlegri. Meðlætið var öllu kvenlegra og verður ekki farið fleiri orðum um það hér. Svo að myndin sem þið fáið upp í hugann er aðeins af mér að rífa í mig nánast hráa nautasteik og skola henni niður með hálffullu glasi af viskí, og glasið er þar að auki drulluskítugt. (viskíið var ekki til staðar, gerir myndina bara þeim mun betri)
Annars er leikur í fyrramálið svo hugurinn er þar. Rólegt rölt í Köge í dag og áframhaldandi rólegheit í kvöld. DVD-gláp og afslöppun á einkar vel við mig svona á föstudagskvöldum og því er þetta ágætt. Ys og þys miðbæjar eru ágæt í stuttan tíma, en tjillið á einhvern veginn betur við mig. Þess vegna fagna ég rólegaheitarkvöldum komandi mánaða, en innst inni blundar sumardýrið sem hlakkar til þess þegar sól hækkar og útilegur og ljúft líf tekur við.
Jafnvel er spurnig með Hróarskeldu?
En einsog staðan er í dag er hugurinn við boltann og líkar það vel. YaYa verður nú ekkert endalaust í Barca......

Öll frí taka enda

2009-01-19T19:38:00.002Z

Bloggpásan búin, en síðustu þættir Dagvaktar hindra mig í að hafa þetta langt í þetta sinn. Eftir frábært jólafrí, sem endurnærði allar þær þreyttu taugar og ekki síst vöðva sem ég dröslaðist með heim, er maður byrjaður aftur. Fyrsti leikur er næstu helgi og hlakka ég til. Mér er að ganga alltaf betur og betur og hlýtur það að vera jákvætt. Von á íslenskum blæ á næstu dögum og er frábært að fá félagsskap frá landinu góða, og sérstaklega þar sem þarna er góðvinur á ferð.
Komandi færslur verða sennilegast lengri, en svona í stuttu máli líður mér betur en ég þorði að vona og framtíðin virkar björt, en skjótt skipast veður einsog menn segja.......

Jessssör

2008-11-13T10:58:00.003Z

Í öllu því óskipulagi sem umlykur mitt líf, er alltaf einhver lína. Ég hef alltaf einhvern veginn vitað hvar ég yrði eftir ár og það hefur er eitthvað sem mér finnst nauðsynlegt. Óvissa er eitt af því sem ég á erfitt með að lifa við. Til að ná markmiðum þarf ég að hafa örugga framtíð, það tekur gríðarlegan þunga af manni, og maður slappar betur af.
Mér hefur því þótt erfitt að vera hérna úti vitandi ekki nokkurn skapaðan hlut um það hvað framtíðin ber í skauti sér. Að fá þau skilaboð að ef maður standi sig ekki verði maður einfaldlega sendur heim róar ekki taugarnar, svona þegar maður er loksins kominn á þokkalegt skrið í þessari löngu ferð.
Í gær var svo endanlega staðfest að ég mun spila hérna að minnsta kosti út tímabilið. Þar sem klúbburinn er að skera niður, og minnka hópinn þá er ég mjög sáttur. Ég er ekki að fara að rúlla um göturnar á Benza eftir þennan samning, en mér er eiginlega skítsama um það, hjólið dugir mér ágætlega einsog staðan er í dag. Klúbburinn er að fara illa út úr fjármálakrísunni sem er í gangi, en boltinn er að blómstra hérna og það er aðalatriðið að mínu mati.
Annars er heimkoma staðfest 26. nóvember, og get ég varla beðið. Ekki það að lífið sé slæmt hérna, en það verður samt hrikalega gott að koma heim. Ég hef aldrei verið þessi týpa sem bölvar Íslandi og getur ekki beðið eftir að komast burt.
Í mínum huga er hvergi betra að vera en á klakanum. Þótt veðrið sé oft ömurlegt þá hefur landið einhvern óútskýranlegan sjarma.
Ég er þessi tjillari einsog svo oft hefur komið fram, rólegheitin á Íslandi eiga því vel við mig.
Ég reima samt á mig djamm-skóna nokkrum sinnum í fríinu, það verður bara að vera þannig. Móðir mín mun ekki verða sátt með það enda beið hún að eigin sögn langt fram yfir tvítugt þangað til hún kynntist víninu. Ég hef alltaf dregið þetta í efa, enda var karl faðir minn ágætis kunningi ölsins ungur að árum. Og finnst mér því ótrúlegt að móðir góð hafi staðið við hlið hans öll þessi ár án þess að dreipa á eldvatninu. Það má þó ekki túlkast að gamli hafi verið í einhverjum vandamálum, hann var bara þessi venjulegi unglingur hugsa ég.
Nóg af þessu, maturinn bíður, og maður á aldrei að láta bíða eftir sér.

Trouble in Paradise

2008-11-05T08:37:00.000Z

Ég hef kannski ekki verið sá duglegasti undanfarið, það er að segja í blogginu, æfi alveg þokkalega. Fékk að kynnast bekknum ágætlega síðustu helgi, 90 mínútur er alltof langur tími það er bara þannig. Mestu vonbrigði síðan ég kom hingað til Danmerkur, því ég þetta alls ekki skilið. Nýtti sénsinn, en það er greinilega ekki nógu. Pínu Peter Crouch syndrome. Var frekar pirraður eftir leikinn, það kannski sést best á því að ég var fyrstur í sturtu eftir leik. Það hefur kannski tvisvar komið fyrir mig á ævinni að ég er ekki síðastur út úr húsi eftir leik eða æfingu. Maður hatar ekki tjillið. Danirnir eru lélegir í því, kannski flestir lélegir miðað við mig, reyndar vorum ég og Axel yfirleitt félagar í tjillinu, plús mínus einhverjar hræður stöku sinnum. Enda er Axel eðaltjillari.
Maður er farinn að renna hýru auga til Íslands, einn leikur eftir og það verður fínt að koma heim. Er ekki búinn að gera það upp við mig hvort ég taki mér einhverja pásu frá boltanum eða ekki. Ég er ekki þessi gæji sem tekur sér pásur. Það bara hentar mér ekki, ég er alveg temmilega ofvirkur og ég verð ekki mönnum sinnandi ef ég dett í einhverjar pásur. Rúnar Kárason vonar sennilega að ég slappi rækilega af svo hann eigi meiri séns í tugþrautinni sem verður háð í desember, en ég lofa því að ég mun ekki fara úr hlaupaskónum fyrren þrautunum er lokið.
Var samt að komast að því að þjálfarinn minn var í hernum hérna í den, það útskýrir ýmislegt. Hann er með núll í people skills og tekur stundum upp á því að henda okkur í ruddalegar þrekæfingar. Hann er líka þessi týpa sem enginn fokkar í, my way or the highway týpan. Hann lætur þig líka vita ef þú ert ekki að standa þig, margir sem höndla það ekki. Enda eru Danir upp til hópa gífurlegar prímadonnur.
Það að flytja til Danmerkur hefur alls ekki gert mig duglegri í skólanum. Það er alveg sama hvað, ég geri alltaf allt á síðustu stundu. Ég á að skila sálfræði ritgerð á morgun og ég á 7 síður eftir. Hef haft 2 mánuði til að gera hana, ég byrjaði í gær. Ekki eins og manni vanti frítíma hérna. Ég vil kenna Facebook um þetta, alger tímaþjófur.
Meistaradeildin í kvöld, hugsa að ég velji það líka framyfir námið, þessa leti hef ég allavega ekki frá móður minni það er á hreinu. Ég er nokkuð viss um að hún fussar og sveiar yfir þessu öllu saman. Það veðrur bara að hafa það. Elska þrátt fyrir gallana, er það ekki það sem foreldrahlutverkið snýst um?
Er btw í skólanum núna, í öll þau skipti sem maður bölvaði MH vissi maður ekkert hvað maður var að segja.
Þetta eru bölvuð leiðindi, það er bara svo einfalt.

Óskipulagðar og óspennandi hugleiðingar hversdagsins

2008-10-29T19:23:00.003Z

Sú goðsögn að Jolly Cola sé vondur drykkur er algerlega á fordómum byggð. Dr. Pepper og Vanilla Coke eru slæmir drykkir, Jolly Cola hins vegar virkar ágætlega ofan í lýðinn, nema lýðurinn sé fullur af fordómum. Ég gæti haldið lengi áfram um ágæti þessa ágæta drykks en stoppa hérna, boðskapurinn kemst til skila.
Ég er byrjaður í skóla, dönskuskóla fyrir útlendinga. Ég er langyngsti nemandinn. Sennilega var skóladagurinn í dag sá leiðinlegasti í minni skólagöngu. Ég er án gríns ekki gerður fyrir fjármálaumræður, þær eru á allan hátt grútleiðinlegar. Pólski viðskiptafræðingurinn sem ég get engan veginn munað hvað heitir er hinsvegar á öðru máli. Þetta var hans stund á toppnum, og hann eignaði sér spotlightið alveg ágætlega. Aldrei hefur einn maður notið þess jafn mikið að hafa óskipta athygli 10 veraldaravana kvenna frá öllum heimshornum og áhugalauss unglingspilts frá Íslandi.
Á tímapunkti virtist það ekkert svo vitlaus hugmynd að taka veikindapésann á þetta og leika sig heim í hlýjuna. Ég fékk hinsvegar strangkristið uppeldi þar sem aðaláherlsan var lögð á það að ljúga ekki og klára það sem maður byrjar á. Standa við sína skuldbindingar.
Ég skrifa ekkert um fótboltann í þetta sinn, nenni því ekki. Er samt ekkert slakur þessa dagana, bara voðalega óspennandi hlutir í gangi.
Það kemur mér ekkert á óvart að vinir mínir eru samir við sig þótt að ég sé fjarri öllu íslensku gamni. Margir leita til mín með sín skólavandamál, þeir sem voru slakir á því skólalega þegar ég sat í MH, virðast halda því áfram. Einhvern veginn gekk það ágætlega upp fyrir mig að bíða með allt fram á síðustu stundu, mæli alveg þessvegna með því. Ég get bara ekki með nokkru móti sagt að ég sé þessi ábyrgi gæi. Tek alltaf tjillið fram yfir lærdóminn, það er mitt mottó að gott tjill sé ofar öllu. Eða okey, kannski ekki mottó. Gott tjill bætir samt allt.
Búið að raða í Pes mót þegar ég kem á klakann, ég hef ekki snert fjarstýringuna í langan tíma. Það segist Guðmundur Stór-Bliki ekki heldur hafa gert. En allir sem hann þekkja vita að hann er yfirleitt uppfullur af haugalygi þegar kemur að þessum málum. Ég mun samt án efa vinna þetta mót. Tuskan og Stórblikinn eiga ekki möguleika, ég rúlla bara svona.
Annaðhvort rúllarðu með mér eða ég rúlla heim.

Allt að ganga upp, en samt......

2008-10-21T18:48:00.002Z

Grannaslagurinn sem talað var um í síðustu færslu var auðveldari en flestir bjuggust við. Við unnum 7-0 og var ég frekar sáttur með sjálfan mig, náði að skora og lagði upp annað. Þjálfarinn og aðrir í kringum liðið voru meira en sáttir við mig eftir leikinn. Þjálfarinn talaði mjög vel um mína frammistöðu, og hef ég heyrt frá fleiri en einum sem eru í kringum klúbbinn að ég hafi staðið mig vel.
Aðalliðið spilaði síðan á sunnudag og unnu góðan 2-0 á AB. Eftir leikinn var ég að rölta í matinn sem er ávallt í klúbbnum eftir heimaleiki þegar ég er stoppaður af konu sem ég hef aldrei séð áður. Þar var á ferð mikill Herfölge aðdáandi og sagði hún að ég hefði spilað virkilega vel á móti Köge, og flott mark. Ný en ánægjuleg lífsreynsla en ég tek nú ekki mikið mark á henni þar sem markið var alveg hrikalega ljótt.
Ég hef verið furðu þungur síðust 2 daga. Þetta er farið að taka svolítið á, því þótt að maður sé alveg að eignast ágætisfélaga, þá saknar maður íslensku vinanna. Maður saknar fjölskyldunnar og hlutum sem maður bjóst ekkert við því að sakna. Áður en ég fór út sögðu margir við mig að þetta yrði hrikalega erfitt fyrir jól. Mikil einvera og annað slíkt hefði bugað marga. Hingað til hef ég samt nokkurn veginn sloppið við það. Það koma dagar og dagar en annars kann ég ágætlega við þetta líf. Ég er góður í því að vera einn og ég hef hrikalega gaman af því að æfa svona mikið.
En djöfull verður samt gott að koma heim í des.
Allt í einu rifjaðist upp skötuveisla sem mér var boðið til heima hjá góðvini mínum Guðmundi Kristjánssyni, síðastliðna Þorláksmessu. Veit ekki afhverju þetta kom alltí einu upp í hugan, en það var skemmtileg upplifun að fara í fjölskylduboð hjá annari fjölskyldu. Virkilega skemmtileg fjölskylda, en skata er ekki alveg minn bolli. Ég mun samt reyna að venja mig á þetta því þar er mikill sjarmi yfir því að borða skötu í góðra vina hópi einu sinni á ári.
Ég eiginlega elska allar hefðir, hefðir eru sennilega það sem maður hefur að hlakka til þegar þessum auðveldu árum lýkur og alvara lífsins tekur við. Allavega fer sá gamli alltaf í skötuveislu á Þorláks og ber því vel söguna. Þessar hefðir eru svo sérstaklega mikilvægar nú á erfiðistímum. Þegar allir eru að stressast upp yfir gengi krónunnar er gott að hugsa hvað sé mikilvægast og hvar hamingjan liggur. Er það virkilega í nýjum bíl og risa húsi? Maður hlýtur að spyrja sig.....

Betri tíð

2008-10-16T18:52:00.001Z

Ágætis bloggpása, og ástæðan var einföld. Heimsóknir frá Íslandi halda manni frá tölvunni, sem er ágætt. Virkilega góðar heimsóknir sem lífguðu upp á mann en þó er sá vankantur að þær voru heldur stuttar. Ég gæti líka trúað að næstu dagar yrðu þokkalega erfiðir. Það er erfiðara að venja sig aftur á einveruna eftir svona heimsóknir. Þetta er svipað og þegar maður var yngri og elskaði núðlur, svo þegar maður lærði að elda hakk og spaghettí og ýmislegt svoleiðis, þá voru núðlurnar ekkert spes lengur. Að uppgötva betri vinkil á hversdagnum, og snúa svo aftur í þann gamla, gerir þann gamla verri en hann í raun er. Svo þetta gæti ollið tímabundnum erfiðleikum.
Lífið er samt búið að leika við mig, þrátt fyrir slakan fyrsta leik, þá hélt ég sætinu og spilaði vel síðustu helgi. Það var ekkert verra að hafa kærustu og vini á bekknum. Þótt að kærastan hafi kannski upplifað skemmtilegri tíma en á pöllunum.
Skemmtilegt líka hvað maður sér uppskeruna betur þegar gamlir æfingafélagar koma í heimsókn, uppskeran verður ekki rýr þetta árið, það er alveg á hreinu.
Leikur næstu helgi, og þjálfarinn tilkynnti að ég held sætinu aftur, maður er að gera eitthvað rétt og er planið að halda því bara áfram. Hvíldardagur á morgun, orkan er í lágmarki eftir erfiða viku svo hvíldin var kærkominn og vonandi að matur mæti feskur 11:45 á Köge Stadion. Það er alveg á hreinu að ég verð ready, get ekki beðið eftir öðrum leik. Það er nefnilega þannig, að sama hvernig hversdagslífið er þá er ekkert skemmtilegra en að spila fótbolta á flottum velli, á háu tempói. Þetta er derby slagur svo ég býst við slagsmálum og blóði. Það er ekkert verra að tapa fyrir skítaliðum í derby-slag, hef upplifað það 2svar of oft. Ekki séns að það geris aftur.

Vonbrigði

2008-10-05T16:57:00.002Z

Vonbrigðin eru ennþá til þótt lítið hafi verið af þeim undanfarið. Náði að brjótast inn í byrjunarliðið eftir góðar frammistöður undanfarið, launaði traustið með virkilega slæmum leik. Ekki það sterksta sem var í stöðunni. Hrikalega svekkjandi og þeir sem þekkja mig vita að ég er ennþá frekar niðurdreginn.
Þrátt fyrir þetta ákvað ég að kíkja í liðspartý-ið sem var í gærkvöldi. Mjög ólíkt mér svona eftir tapleiki en ég skemmti mér ágætlega. Menn voru misgóðir á því, en þeir mega nú allir eiga það að vera miklir veiðimenn.

Annars tapaðist leikurinn 2-0, og allir voru frekar lélegir sem er kannski betra fyrir mig þannig séð. Við duttum úr toppsætinu samt sem er aldrei gaman, annars er toppslagur næstu helgi og það er ekkert annað í stöðunni en að drulla sér aftur upp á hestinn.
Frekar dauf stemming á manni í kvöld, smitast sennilega svo ég hef þetta ekki lengra.
Annars verður að viðurkennast að Logi Geirsson er án alls gríns alger eðalpenni. Pistlarnir hans skerpa yfirleitt á manni og er hann meistari í dæmisögum og tilvitnunum.
Tjékki it- www.logi-geirsson.de

Fyrir Lárus

2008-10-03T15:17:00.002Z

Frídagar eru mikilvægir í íþróttum og er ég sennilega einn sá besti í að nýta frídaga mína í ekki neitt. Alger aflsöppun í dag, enda er mikilvægur leikur á morgun. Dumb&Dumber rúllar í tækinu og hafrakex-pakkinn verður minni eftir því sem mínúturnar telja. Það sem er frábært við það að taka daga í það að gera lítið hérna í Danmörku er að sjónvarpsdagskráin byrjar bara um 8 leytið þar sem amerískt grín í bland við há-drama hjálpar Dananum að komast réttu megin fram úr rúminu. Ég fer snemma að sofa hérna og í morgun vaknaði ég einmitt klukkan 8, og þar sem dagskráin var frekar opin þá ákvað ég að dvelja aðeins í rúminu. Kveikti á tækinu þar sem unglingarnir í One Tree Hill rifust um allt mögulegt milli þess sem að æsispennandi körfuboltaleikir unnust á lokasekúndunum. Dramað hélt mér í rúminu þangað til um 11 leytið þegar nornirnar í Charmed birtust á skjáinn, en það er einhver mesti viðbjóður sem sjónvarp býður upp á nú til dags. Maður lætur ekki bjóða sér hvað sem er.
Tók smá skokk og teygjur áður en ég hjólaði útí búð og keypti í það mesta fyrir bögglaberann. Hann tók því samt einsog maður og stóð sína vakt með plikt.
Mikilvægur leikur á morgun og voru skilaboðin frá þjálfaranum ekkert gífurlega skýr, en það eru allar líkur á því að ég byrji inná. Ekkert nema gleiðileg tíðindi þar á ferð.

Þjálfarinn minn er gamall nagli, margir í leikmannahópnum væla mikið undan honum enda eru þessir sömu menn algerar veimiltítlur. Í gær rak hann stjörnuleikmanninn heim af æfingu, sem varð til þess að hann varð síðar um kvöldið rekinn úr klúbbnum.
Stjarnan sagði þjálfaranum frekar ópent að halda kjafti þegar þjálfarinn sagði honum að drullast til að gefa boltann. Um leið og þjálfarinn heyrði þessi fögru orð stjörnunnar sagði hann "Takk fyrir daginn Miki, viltu koma þér heim". Við þetta varð stjarnan alveg brjáluð og lét þjálfarann heyra það. Sem glotti bara og benti honum að fara heim. 15 mín eftir æfinguna var búið að rífa samning stjörnunnar og hann var sendur með skottið á milli lappanna heim.
Ég fýlaði þetta lúmskt. Hef alltaf hatað þegar sumir leikmenn komast upp með meira en aðrir og ég hef líka ótrúlega gaman af svona nöglum.

Frekar innihaldslítið í dag, bara einsog dagurinn hefur verið. Rólegur og þægileg stemming, maður er yfirvegaður og það færist yfir á bloggið. Þessi færsla hefur sennilega róandi Zen-áhrif á lesandann og er það hið besta mál svona einstaka sinnum. Maður verður samt ekki rólegur á morgun. Maður gírar sig upp í stríð og ekkert minna.

Jóhann Berg

2008-09-30T17:45:00.002Z

Áður en ég segi nokkuð annað finnst mér frábært að sjá hann fara út til Hamborgar. Hann er jú einn af efnilegustu leikmönnum Íslendinga í boltanum og stóð sig vel hérna heima.
En hann sannaði það algerlega að fótboltamenn eru flestir nautheimskir og eiga ekki að fara í viðtöl einir við fjölmiðla. Að segja að Þjóðverjar séu yfirhöfuð leiðinlegir er eitthvað mesta skot í fótinn sem ég hef séð lengi.
Ég hló samt að þessu, en sennilega fáir sem taka eftir þessu nema ég. Ég er sérlegur áhugamaður um heimskuleg viðtöl og staðhæfingar fótboltamanna. Jóhann Berg á bjarta framtíð í bransanum.

(Viðtalið við Jóhann Berg má sjá hér- http://www.fotbolti.net/fullStory.php?action=viewStory&id=67469)

2008-09-29T17:33:00.002Z

Langt síðan síðast, kannski vegna þess að þetta ævintýri er að komast í vana. Það sem var spennandi og þess virði að tala um í byrjun gerist núna á hverjum degi. Ég er búinn að vinna mér fast sæti í hópnum hjá varaliðinu. Það er hinsvegar ekki nóg held ég og verð ég því að stíga aðeins upp. Þjálfarinn sagði samt að ég hafi gert það markvisst frá því ég kom, svo það hlýtur að vera jákvætt. Sénsarnir eru farnir að detta betur inn, og ég er alveg að nýta þá þokkalega.
Vandamálið fyrir mig er að svona 3 bestu leikmennirni eru miðjumenn, og svona allt í allt er u 8-9 mjög hæfir miðjumenn í þessum klúbbi. Að sjálfsögðu hef ég sjálfan mig inn í þessari talningu en hingað til hafa aðrir verið teknir framyfir mig. Mjög skiljanlegt þar sem ég er nýr í dönskum bolta.
Ég er í massífu æfingaprógrami, æft tvisvar á dag og allur pakkinn tekinn á þessum aukaæfingum. Eftir seinni æfingu dagsins liggur leiðinn í gymmið eða almennan viðbjóð úti á velli eða í stigum stúkunnar. Það er alveg að skila sér, ég finn það og þetta hefur góð áhrif á sjálfstraustið.
Við unnum annars eitthvað lið 5-0 í gær. B 1909. Ég spilaði í 20 mín eða eitthvað sem eru vonbrigði, en skilaði mínu samt vel.

Svona fjölskyldunni að segja þá er eldamennskan að færast á hærra plan. Mér þætti það ekkert undarlegt þótt ég væri beðinn um að taka jólasteikina vegna framfara minna fyrir aftan pottana. Það kemur hins vegar ekki til greina. Ég ætla að slappa virkilega vel af og láta mömmu púla í eldhúsinu. Ég er ekki betri manneskja en þetta.
Styttist í heimsóknir sem verða án vafa ánægjulegar. Það læðist líka reglulega að manni hvað það verður helvíti gott að koma heim. Og hlakka ég sérstaklega til jólaboðanna.
Ömmur mínar mega nefnilega eiga það að vera mun betri en ég inn í eldhúsinu. Ég kenni reynsluleysi mínu um, enda vita flestir að ég skara fram úr í flestu sem ég tek mér alvarlega fyrir hendur. Maður getur í rauninni ekkert að því gert.

Versta augnablik sumarsins

2008-09-23T17:02:00.002Z

Djöfull var ég lélegur. Hvað var ég að pæla að vera númer 5? Kenni þvi algerlega um ófarirnar.

Fyrsti sigurinn

2008-09-21T16:06:00.000Z

Það er ekkert jafn gott og að vinna fótboltaleik. Ég hugsa nú samt að tilfinningar mann séu eins misjafnar og mennirnir. Þessi gleðitilfinning sem allt virðist snúast um, lífsgæðakapphlaupið. Langflestir virðast á þeirri skoðun að peningar veiti þessa tilfinningu. Og þeir gera það líka ábyggilega hjá mörgum. Þessa tilfinningu fæ ég hinsvegar einsog áður kom fram með því að sigra í hinni fögru íþrótt.
Sigrarnir eru samt missætir. Þannig er það bara, ég hef unnið marga leiki sem var hundleiðinlegt að spila og yfirleitt er það vegna vanmáttar andstæðinganna.
Í dag var einn af þessum sætu dögum. Fullkominn gleði í enda leiks og hélst hún eitthvað fram eftir degi. Það var kannski það að lenda 2-0 undir og vinna svo 4-2, eða kannski það að þetta var í fyrsta skipti sem ég spila fyrir framan alvöru áhorfendur. Þetta voru bullur.
Blindfullir, miðaldra menn sem sungu og öskruðu allan tíman. Og allir studdu þeir hitt liðið. Þeir sem hinsvegar þekkja mig vita að ég er erkifífl og þetta voru því kjöraðstæður fyrir mig. Að fagna fyrir framan aðdáendur hins liðsins er eitthvað sem dró mig áfram.
Ég hef aldrei verið mikill “fair play” gæi. Þess vegna gat ég ekki annað en brosað um árið þegar Gary Neville fagnaði fyrir framan Liverpool aðdáendurna, því þetta er eitthvað sem mig hefur dreymt um að gera í mörg ár. Að fagna fyrir framan hörðustu Man Utd stuðningsmennina á Old Trafford. Sumt verður ekki metið til fjár.
Danirnir eru svona að taka mig í sátt. Þessir allra hörðustu virðast svona farnir að mýkjast og hljóta það að teljast gleðitíðindi. Það eru þó fífl inná milli, það verður að viðurkennast. Ég er búinn að vera hérna í 3 vikur og það eru tveir menn sem ég blátt áfram þoli ekki. Ekki orð um það meir, sumir eru einfaldlega leiðinlegri en aðrir.
Ír-ingarnir aumingjuðust til að tapa í lokaumferðinni og fóru því ekki taplausir í gegnum mótið. Ég hugsa það hafi samt verið mikil gleði og sumbl í gærkvöldi þegar uppskeruhátíðin fór fram. Fyrsta kvöldið sem mér hefur þótt virkilega erfitt að vera einn í Dk. Það er nefnilega rugl gaman á uppskeruhátíð ÍR, og núna þá unnu báðir mfl, og annar flokkurinn sitt í sumar. Gleði, gleði, gleði.
Vona bara að allir hafi fengið að skemmta sér einsog þeir vilja, heyrði orðróm um mikla gæslu fyrir þá yngri, sem er hálfbjánalegt svona í enda sumars þegar allt er í höfn.
Hugsa að það sé breakfast of champions núna. Hafragrautur, smá súkkulaðimúslí (sunnudagstrít) og skelli svo smá kókómjólk út í í enda suðunnar. Þá fær maður gott súkkulaðibragð. Skola svo öllu niður með íslensku lýsi. Já ég fann íslenskt lýsi í Danmörku. Það er að vekja mikla lukku hérna. En til þessa hefur enginn þorað að smakka þetta.

Same old, same old

2008-09-19T18:08:00.003Z

Lífið hérna er að komast í vana, og mér líkar það alltaf betur og betur. Ég hef einhvern veginn gjörbreyst í hugsun síðan ég kom hérna. Segi ekki að ég sé jákvæðasti maður í heiminum, en jákvæðari þó. Þá meina ég að sjálfsögðu innan vallar, þar sem ég er þokkalegur utan hans. Minna af blótsyrðum og öskrum þótt að liðsfélagarnir hlægi reglulega að mér. Hvorki vanir öskrunum né íslenskunni.
Leikur á morgun í Óðinsvé, og ég er virkilega stemmdur. Vonandi að það skili sér, þótt að ég hafi verið látinn vita að bekkurinn bíði eftir 2 tíma rútuferð, en Hr. jákvæður lætur það ekki á sig fá. Brosir í gegnum storminn, maður labbar jú aldrei einn. Þessi regla þeirra að aðalliðið gangi fyrir er að setja auka vindstig í storminn. Það verður þá bara sætara þegar lægir.
Einn af þessum áskriefndum af byrjunarliðssæti var að hætta, þoldi ekki storminn. Ágætt fyrir mig, en ég kunni ágætlega við hann svo ég græt ekkert úr hamingju.

En að öðru en fótbolta, þá er ég kominn með ágætis orð á mig hérna í húsinu fyrir að vera góður í eldhúsinu. Þetta eru frekar miklir mömmustrákar sem að eru ekki vanir að gera nokkurn skapaðan hlut. Ég aldist nú upp við góðar aðstæður þar sem langflest var gert fyrir mig, en ég kann þó á þvottavél og get kokkað fram flóknari réttu en pylsur og 1944. Þessir drengir virðast ófærir um það. Frekar svona lélegt, en mér dettur ekki í hug að gera nokkurn skapaðn hlut fyrir þá. Ég er margt en duglegur við húsverkin, það er ég ekki. Far from it.

Þar sem að fjölskyldan virðist næstum öll vera kominn með ágætis sæti að þessari sýningu sem sett er hér upp einstaka sinnum, þá er ágætt að nýta tækifærið og skila kveðju. Fólk er duglegt á skypeinu og er það að hjálpa mér mikið.

Ég ætla að detta í eldhúsið, kjúlli og spaghettí í sveppasósu með kartöflum, tómötum og sveppum. Maður hendir kannski inn smá lauk fyrir gamla, efa það samt. Laukurinn er ekki hringja góðum bjöllum í kvöld.

Réttlætið sigrar alltaf

2008-09-15T20:53:00.002Z

Skil ekkert í mér að hafa ekki skrifað um það þegar mínir menn í Liverpool völtuðu yfir erkifjendurna í Man Utd. Það þarf ekkert að fjölyrða um það. Einstefna og réttlæti eru orð sem lýsa þessu vel. Ljúft að sjá Kuyt eiga svona góðan dag því það eru jú yfirleitt Manchester menn sem efast um ágæti hans. Mascherano sá svo um að pakka hinum annars ágæta Anderson saman og var einkar ánægjulegt að fylgjast með honum í þessum leik. Sjaldan sem Wayne Rooney er hent til hliðar einsog kartöflupoka.

Maður er á leiðinlegum stað í lífinu núna. Bekkurinn er hrikalegur, hvar í heiminum sem er, það eina góða er að maður er alltaf að fá slatta af mínútum. Byrjaði einn af þremur, ekkert alslæmt svona fyrstu vikuna. En bekkurinn er samt hrikalegur. Andinn er ekki yfir manni í kvöld.
Þetta verður ekki lengra.

Já og fyrst talað var um slaginn á Anfield. Xabi Alonso átti sviðið, það þarf ekkert að ræða það frekar. Brasilíska undrabarnið og Enlendingarnir tveir vissu ekkert hvaðan á þá stóð veðrið.

Frí

2008-09-12T10:16:00.003Z

Maður er svolítið farinn að finna fyrir því að vera fjarri fjölskyldu og vinum. Hefur svosem ekki áhrif á mig inn á vellinum einsog margir hafa lent í. Er alveg að standa mig ágætlega, gæti verið betri en það tekur tíma að venjast tempóinu og það hjálpar kannski ekki að akkúrat núna að vera að æfa tvisvar á dag. Helmingi meira en margir aðrir. En maður uppsker einsog maður sáir. Það er bara spurning hvenær uppskeran kemur í hús.
Ég hugsa samt að milli æfinga sé ég mesti tjillari sem sést hefur í langan tíma. Það er þessi fullkomna blanda, dýrvitlaus á æfingum og svo afslappaður einsog björn í dvala þess á milli.
Ég er líka orðinn tuddi í eldhúsinu. Þvottahúsið er líka orðið mitt, ég veit ekki hvað foreldrar eru alltaf að nota þetta gegn manni. Þetta er algjört pís of keik.
Fékk hjól í gær, ágætis hjól sem klúbburinn skaffaði. Þeir eru frekar æstir í að skaffa flest sem manni dettur í hug að biðja um. Nema fæðubótarefni, Danirnir eru ekkert hrifnir af þeim.
Maður skreppur til Köge á eftir og dettur í smá búðarráp. Það er ljúft að fara bara í þær búðir sem mig langar að fara í. Þannig að ég hef aðallega farið í Fona, Intersport, Sportmaster og Al's DVD butik.
Þarf að kaupa eitthvað í eldhúsið í dag, skil ekkert í mér að hafa ekki nýtt mömmu í það. Hún hefur gífurlega reynslu af svona löguðu.
Maður veður svona úr einu í annað í dag. Ekkert mikið í gangi nema heimilislíf núna.
Kveðja frá DK.
Pís

Enginn veit hvað átt hefur......

2008-09-09T10:52:00.002Z

Í dag er ár síðan Ásgeir Elíasson lést. Geiri var frábær maður, sennilega mesti "næs gæ" sem Ísland hefur alið. Geiri var gífurlega lífsglaður maður og geislaði alltaf þessari gleði frá sér hvert sem hann fór. Þessi gleði smitaði alla sem hann umgekkst og var því gífurlega erfitt að vera reiður eða pirraður í kringum Geira. Það var í rauninni ekki hægt. Þar sem ég er nú svona þokkalega skapstór inn á vellinum þá fann ég kannski meira fyrir þessu en aðrir. Glottið er eitthvað sem maður gleymir aldrei sem og sögurnar sem að virtust óteljandi, þótt sumar heyrðust oftar en aðrar. Sem dæmi um þessar sögur er ein sem hann sagði við mig eftir hvern einasta leik síðasta sumar. Geira þótti það nefnilega vera löstur á mínum leik hvað ég var gjarn á að safna óþarfa spjöldum. Eftir leiki þá tók hann utan um mig og leiddi mann í burtu og sagði "Dóri, ég byrjaði ungar að spila í meistaraflokki, en ég fékk ekki spjald fyrr en eftir 12 ár í meistaraflokknum. Ég var samt harður, bara ekki grófur" Svo var misjafnt hvað fylgdi á eftir þessu.

Að öllum ólöstuðum ber Geiri höfuð og herðar yfir þjálfara sem ég hef haft í gegnum tíðina. Þó hef ég, sérstaklega síðust 2 ár haft mjög góða þjálfara. Geiri var gífurlega taktískur og hafði alltaf trú á þeim sem hann henti inn á völlinn. Hann gerði kraftaverk fyrir okkur strákana sem vorum í öðrum flokki þegar hann tók við. Árið áður féllum við í C-deild með 2 jafntefli, 16 töp og og ótrúlega slaka markatölu. Hann bjó til lið úr þessum brunarústum og sýndi okkur í rauninni að við gátum alveg spilað fótbolta.

Einsog áður hefur komið fram gerði Geiri meira fyrir mig á ári en hafði gerst á fjórum árum áðuren hann kom. Sennilega vegna þess að hann var sá fyrsti í langan tíma til að hafa einhverja trú á mér. Og ég hef komist að því að það skiptir gífurlegu máli að spila fyrir þjálfara sem hefur trú á þér. Mér finnst eiginlega verst að hafa aldrei þakkað honum fyrir þennan tíma sem hann þjálfaði mig, og bara allt sem hann gerði fyrir mig. Áhrifin sem hann hafði á ÍR þetta eina ár sem hann var þar eru gífurleg og þótt að meistaraflokkurinn sem og annar flokkur séu að fara upp úr sínum deildum núna en ekki í fyrra, þá á hann gífurlega stóran hlut í þessum áföngum.

Ásgeir er maður sem mun aldrei gleymast, ekki einungis vegna þjálfaraafreka sinna heldur fyrst og fremst vegna þess hversu stór karakter hann var.
Hvíldu í friði Geiri, og þakka þér fyrir allt.
Halldór Arnarsson

Smá svona

2008-09-08T18:55:00.002Z

Ég reyndi lengi að blogga um fyrsta leikinn minn í búningi Herfölge BK. Það var hræðilegt, fínn leikur samt af minni hálfu. Nothing more, nothing less. Maður er að komast inn í þetta. Náði nokkrum virkilega góðum tæklingum, skilaði 90% af sendingum og svona þokkaleg yfirferð á manni.

Kem kannski með meira seinna, efa það samt. Verð samt að bæta við að tempóið er töluvert meira hérna og kick n run er ekki til. Þeir spila stundum of mikið ef eitthvað er. Er samt að fíla mig þokkalega. Styrkist með hverjum degi og danskan svona aðeins að myndast.

Er uppgefinn, langt síðan maður var almennilega þreyttur eftir leik. Tempóið í C-deildinni í sumar var ekkert upp á marga fiska. Var búinn að gleyma hvað manni líður vel eftir alvöru leik.
Þangað til næst, keeeeep it real

Who the fuck or Man United?

2008-09-05T15:37:00.002Z

Ég er alveg að elska Manchester City þessa dagana. Aðallega vegna þess að núna eru allir glorychaserarnir sem styðja Man Utd farnir að verða hræddir við stórkaup grannanna í City. Þótt ég sé harður Poolari þá væri bara alltof ljúft að sjá þessa umræddu framaelskandi glamúrsaumingja gráta þegar erkióvinirnir stela borginni.
Sir Alex segist ekki hræðast þá, en ef Liverpool geta ekki hunskast til að lyfta þessum bikar, þá væri ekkert skemmtilegra en að sjá Richard Dunne lyfta bikarnum og syngja Who the fuck are Man Utd!

Ég er sennilega búinn að horfa á of mikið af Hollywood íþróttamyndum, en þar lærir maður samt að allt getur gerst og það er eiginlega bara betra að vera lélegur í byrjun myndar, helst sá versti í þínu fagi. Því á endanum sigrar réttlætið alltaf, og það hafa United menn ekki með sér.

Living the dream

2008-09-03T17:38:00.002Z

Mikilvægt skref í átt að mínum markmiðum var tekið síðastliðinn sunnudag þegar ég skrifaði undir samning við Herfölge BK. Mörg skref eftir ennþá, því ekkert er unnið ennþá. Ef maður stendur ekki undir þeim væntingum sem gerðar eru, þá eru hausar fljótir að fjúka.
Það er ekki séns að ég láti það gerast. Ég hef ekki lagt þetta á mig til að aumingjast hérna í einhverjum 6000 manna bæ á Sjálandi.

Ég hélt samt alltaf innst inni að þetta væri eitthvað vinaboð, leyfa mér að leika með alvöru fótboltamönnum og senda mig svo bara í næstu vél. Eftir nokkra daga hér hef ég komist að því að svo er ekki. Þessir menn hafa ágætis trú á því að ég verði góður fótboltamaður.

Og djöfull er gott að vera loksins hjá einhverjum sem er ekki að gera mönnum greiða með því að leyfa þér að æfa hjá sér. Er alltof þreyttur fyrir langt og strangt í dag. Endum þetta á því sem hefur komið mér út í slagviðrið oftar en einu sinni og oftar en tvisvar.
Ég mótaði hana aðeins fyrir mig, en allir sem vita um hvað málið snýst skilja þetta.

It's not even about football anymore, it's about proving them wrong.

Djöfull skal ég.

Loksins rumskar Risinn

2008-08-24T17:36:00.002Z

ÍR er loksins komið upp úr áralöngum skít, bæði í Meistaraflokki sem og öðrum flokki. Megi félagið lengi lifa og vonandi að þetta sé aðeins byrjunin. Því mikið djöfull er ég orðinn þreyttur á að skítaklúbbar landsins fjölmenni deildirnar fyrir ofan meðan Stórveldið steinsefur í neðri deildunum. Risinn er að rumska og þegar hann hefur vaknað til fulls verður hann óstöðvandi.

Djöfull hlakka ég svo til að valta yfir hrokagikks-smákóngana í Leikni á næsta ári. Þá munum við vonandi færa þeim nýtt skilti þar sem sannleikurinn fær að standa skírum stöfum um ókomna tíð á veggjum félagsheimila í Breiðholti.

ÍR STOLT BREIÐHOLTS.

Þótt að þetta væru sennilega bestu lokaorð sem hugsast gætu langar mig að tjá mig aðeins um landsleikinn í morgun. Gríðarlega svekkjandi, en ekki hægt að neita því að árangurinn var góður. Silfur er ekkert slor, en við skulum algerlega hafa eitt á hreinu. Maður vinnur ekki silfur, maður tapar gulli.
Þess vegna vil ég setja spurningarmerki við þá íþróttafréttamenn sem spurðu sig þeirrar spurningar í enda leiks "Hvert erum við komnir þegar við erum ósáttir við silfur á ólympíuleikum?" Hvar í andskotanum eru menn sem eru sáttir við silfur. Það er ótrúlega rangt að sætta sig við annað sætið þegar þú átt möguleika á því fyrsta.

If you ain't first, your'e last.

En það er sennilega ekkert í þessum heimi sem fokkar manni jafn mikið upp og þetta handboltalandslið. Ef fótboltalandsliðið hefði helminginn af liðsheild kollega þeirra úr handboltanum, þá hefðu aserar ekki farið heim syngjandi og trallandi.

Að lokum fór Danmörk betur en nokkur þorði að trúa og urðu eftirmálar af því. Skrifa betur um það ef eitthvað bitastætt verður úr.

ÍR STOLT BREIÐHOLTS

Tilfinningar fótboltamanna

2008-07-17T14:27:00.002Z

Allt mitt líf hefur snúist í kringum boltaspark og árangur innan vallar. Ég var sennilega eini gæjinn sem svaf ekki eftir tapleiki í 5. flokki, sem talaði varla við fjölskyldumeðlimi sömu kvöld og einn af örfáum sem telur sigur á grasvellinum fyrir utan blokkina mikilvægari en að ganga þaðan með vinunum sem gengið var með inn á völlinn.
Ég hef tapað fullt af leikjum í gegnum tíðina, en aldrei hef ég náð þeim árangri að læra að taka ósigri og hefur þessi skapgerð mín stigmagnast ef eitthvað er eftir að árunum hefur fjölgað.
Núna er ég kominn á það stig að sigur er ekki nóg fyrir mig. Ég verð líka að vera besti maður vallarins og ef það næst ekki fer ég ekki nógu sáttur heim. Ég gleðst yfir sigrum, en alltaf er einhver hluti af mér sem er ósáttur, ég er í raun aldrei sáttur með sjálfan mig.
Sumir gætu talið þetta góðan kost, að vilja alltaf meira og setja sífellt meiri pressu á sjálfan sig og það er líka alveg rétt. Öfgar eru hinsvegar aldrei góðar og meðan ég er ekki betri en ég er í dag er ekki hægt að setja pressu á sjálfan sig að spila fullkominn leik.
Ein sending sem klikkar eða einn skallabolti sem tapast geta dregið mig niður í einhvern pirring sem stigmagnast svo ef ég geri ekki allt á fullkominn hátt.
Árið sem Geiri og Siggi tóku við sem mínir þjálfarar var það besta í langan tíma fyrir mig. Bæði innan og utan vallar. Árin þar á undan hafði mestir tími farið í það að horfa annaðhvort á leiki úr stúkunni eða bekknum. Þrír þjálfarar í röð höfðu enga trú á mér og nú var kominn tími til að annaðhvort sanna sig fyrir þessum virtasta þjálfara landsins eða detta af fullum krafti í bjórinn og miðbæinn. Ég byrjaði árið á sama stað og áður, í stúkunni þar sem ég hörfði á liðið tapa 12-4 fyrir miðlungsliði Valsmanna. Næstu leikir fóru á sömu leið og alltaf var ég á bekk eða í stúkunni. Drulluerfitt ég viðurkenni það alveg. En á þessum tímapunkti kom ekkert annað til greina en að sýna þessum gæjum að það voru mistök að hafa mig ekki í liði. Ég mætti á allar æfingar og æfði mikið aukalega þess á milli. Ég tók miklum framförum á þessum tíma og þjálfararnir tóku eftir því. Sénsarnir fóru að koma og ég nýtti þá. Um jólin var ég orðinn byrjunarliðsmaður, hægri bakvörður enginn draumastaða en samt sem áður mun skárra en stúkan. Fyllerí og þynnka annarra leikmanna komu sér vel fyrir mig því í einum æfingaleiknum var miðjustaðan laus, ég fékk sénsinn og hef haldið henni síðan.
Fyrir mig að spila lélegan leik í dag minnir mig alltaf á tímann sem ég spilaði ekki neitt. Ég fer lengra niður en nokkur annar, en að sama skapi fer ég hærra upp eftir góða leiki.
Þess vegna getur hvers sem er ýmindað sér tilfinninguna að spila mjög slakan leik í 16-liða úrslitum bikarsins og láta reka sig útaf þegar korter er eftir og liðið þitt að vinna 2-0.
Þetta sumar hefur valdið mér vonbrigðum hingað til, fleiri slakir leikir en góðir og mikið af meiðslum sem hafa dregið úr manni kraft. Hinsvegar er enginn tími til þess að liggja í fýlu. Danmörk eftir nokkra daga og þar er að duga eða drepast.

Dramatískur pistill sem var í raun bara hugsaður fyrir sjálfan mig. Það á að hreinsa hugann að skrifa um vandamálin og vonandi að það virki. En ég hef lofað sjálfum mér því að spila ekki jafn illa aftur og niðurstaðan varð í gær. Er ekki sagt að mótlætið styrki mann, ef svo er þá hlýt ég að vera helvíti sterkur.

Demanturinn 2008

2008-02-12T18:57:00.000Z

Halldór Arnarsson óskar unglingnum í Árbænum sem setti á fótinn heimasíðu ,sem er til þess gerð að níða Pólverja, formlega til hamingju með að vera harðasti unglingur í heimi.
Hin árlegu verðlaun "demanturinn" sem veitt eru þeim unglingi sem þykir skara fram úr í harðleika og naglaskap munu falla honum í skaut bráðlega.

Tómatar

2008-02-06T17:13:00.000Z

Mér til mikillar ánægju uppgötvaðist með staðreyndarleit á hinum íslenska vísindavef að Tómatar tilheyra ávaxtafjölskyldunni. Um þetta hafði skapast ekki svo málefnaleg umræða í menntasetrinu við Hamrahlíð. Ætli það lýsi ekki best hversu ómerkileg manneskja ég er, að ég ljómi að innan þegar staðreyndir eru mér hliðhollar. Ómerkilegt segja kannski margir, en mér er eiginlega alveg skítsama.

Djöfull er Walk Hard samt fyndin. Slagar reyndar ekki upp í Superbad, en samt fyndnasta mynd ársins.

-You can take away my children, but you are not touching Miles.

Ef það er einhvern tíman lag dagsins þá er það í dag.

We are the champions

Framtíð í molum

2008-01-30T12:40:00.000Z

Nú hef ég endanlega gefið upp alla von um að félagarnir Robert Smith og Tom Waits munu heiðra mig og aðra landsmenn á komandi misserum með nærveru sinni. Ástæða þess er frétt sem ég sá í Fréttablaðinu í morgun um einhverja lagasmíðakeppni úti í heimi. Þessir ágætu menn eru í dómnefnd og munu þeir á næstu dögum missa alla trú á Íslandi, þrátt fyrir fögur fyrirheit um fagrar (easy fuck) meyjar og villt næturlíf. Því það sem fréttnæmt þótti við þessa keppni er að íslensku táningasmeðjurnar í Soundspell hafa komist í undanúrslit keppninnar og mun lag þeirra Pound hljóma fyrir eyrum dómnefndar. Þar sem Smith og Waits eru ekki hluti af hinni smeðjulegu og hreint út sagt pirrandi stefnu sem ég veit ekki hver kom af stað, en stigmagnaðist mikið við vinsældir hinnar hundleiðinlegu sveitar Coldplay, þá hugsa þeir eflaust með sér...hvað í andskotanum er að ske á Íslandi ef svona hæfileikasnautt og ófrumlegt gaul er að tröllríða landanum.....Let's stay the hell away from that place.

Með sorg í hjarta
Halldór Arnarsson

Brúðguminn

2008-01-28T17:32:00.000Z

Það að sjá góða íslenska mynd gerir af einhverjum óútskýranlegum ástæðum alltaf meira fyrir mig heldur en þær erlendu. Ekki það að ég telji íslenskan kvikmyndaiðnað þann sterkasta í heimi, þvert á móti finnst mér hann í flestum tilfellum heldur slakur. Í fljótu bragði man ég aðeins eftir fjórum myndum síðustu ár sem hafa komist á þann pall að titlast mjög góðar. Þetta eru myndirnar Íslenski draumurinn, 101 Reykjavík, Nói Albinói og Englar Alheimsins. (Reyndar var Voksne Mennesker, eftir Dag Kára frekar góð en hún er á dönsku og gerist í Danmörku svo hún er ekki nema hálf-íslensk)
Af þessum myndum finnst mér 101 Reykjavík skara fram úr, það er bara eitthvað svo skemmtilegt við það að horfa á svona bitter-sweet stykki sem gerist á stöðum sem maður hefur sjálfur margoft gengið um, maður upplifir myndina einhvern veginn sterkar.
Síðastliðna helgi sá ég mynd sem skipaði sér á pall með þessum fjórum og það frekar ofarlega, í mínum huga allavega. Aftur er það Hilmir Snær í mynd sem aftur fjallar bara um venjulegt fólk að drekka vín og lifa frekar eðlilegu lífi. Víndrykkjan er þó minni í Brúðgumanum heldur en í 101 Rvk og erfiðleikarnir heldur meiri.

Í stuttu máli fjallar myndinn um háskólaprófessor sem flytur til Flateyjar vegna veikinda konu sinnar, kynnist þar ýmsum kynlegum persónum og hittir fyrrverandi kvenkyns nemanda sinn úr háskólanum og er strax gefið sterkt til kynna að samband þeirra er sterkara en Kennara-nemanda samband er yfirleitt. Myndin gerist ekki í tímaröð sem gerir frekar mikið fyrir framvindu sögunnar og heldur úti lengst af frekar góðri blöndu af gríni (þar sem Ólafur Darri fer á kostum sem feitur hassreykjandi alkóhólisti, sem er besti vinur brúðgumans) og drama.
En eftir því sem lengra líður á myndina verður konan veikari, lífið erfiðara og þráin til að sleppa burt verður tryggðinni yfirsterkari.
Hilmir Snær og Ólafur Darri sýna stórgóðan leik, sem og reyndar flestir leikarar og virðist sem Íslendingar séu að sleppa úr leikhúsinu og færa sig hægt og bítandi yfir í bíóhúsin.

Bjartir tímar virðist í nánd í bíhúsunum sem ég hef verið alltof latur við að stunda. Framundan eru myndir einsog The Darjeeling Limited, Cloverfield, Rambo, Atonement, Sweeney Todd, Walk Hard og eflaust fleiri sem ég er að gleyma. Að ógleymdum komandi Græna ljóss myndum sem flestar hljóma frekar spennandi, sérstaklega King of Kong sem ég held að sé mjög fyndin, getið séð myndirnar hér.

Skólaleiðinn skín í gegnum þetta blogg sem er skrifað í fráteknum tíma sem ætlaður var í undirbúning fyrir Stærðfræðipróf, niðurstaðan er þó langt frá því að vera sláandi. Ég er á byrjunarreit í stærðfræði, en lengsta blogg mitt frá upphafi er orðin staðreynd. Frekar típískt ég þar sem ég er í fáum orðum frekar latt fífl, sem nennir ekki að hafa fyrir neinu.

Halldór Aumingi

p.s. Að loknum skrifunum rifjaðist upp myndin Börn sem hefði vel sómað sér á þessum lista. Ég bara steingleymdi henni þegar ég hugsaði um þessar myndir, sem er kannski ekkert frábært fyrir mynd á Topp 10 yfir bestu íslensku mydnir síðasta áratug.

King and Lee

2008-01-13T01:35:00.000Z

Tek hér með allt það slæma sem ég hef nokkurntíma sem ég hef sagt um Stephen King til baka. Var að klára The Dreamcather sem er hugsanlega skemmtilegasta mynd sem ég hef séð á þessu ári. Þó er þessi mynd að ég held frá árinu 2003 þannig að hjólið verður ekki kynnt í þessari færslu, því flestir þekkja að sennilega nú þegar.
Myndin fjallar í stuttu máli um fjóra vini sem bjarga þroskaheftum strák frá bullies og hann gefur þeim einhverja ótrúlega hæfileika, meðal annars geta þeir lesið hugsanir.
Hoppað er yfir gelgjuna, fyrsta kossinn og sweet sixteen hjá fjórmenningunum og beint inn í árlega sumarbústaðarferð þeirra félaga. Þar er Jason Lee í essinu sínu og skapast mikil "feel-good" stemming þar sem félagarnir sitja að sumbli og ræða daginn og veginn á einkar skemmtilegan hátt. Lee deyr snemma og eftir það er myndin upp og ofan, breytist úr feel-goodinu í mjög skrýtið geimverudrama þar sem margir deyja og Morgan Freeman leikur Geimverusérfærðing hersins sem skyndilega missir það vegna þess að álagið er jú mjög mikið á Geimdeild Hersins, og common hann hafði unnið þar í aldarfjóðrung!
Lee fær 10, King fær svona 6,5 (fyrir að drepa Lee alltof snemma og svo er þetta í raun ekkert spes saga), Myndin fær svona 8 því að Lee er skotheldur.

p.s. Tók allan RÚV pakkann í kvöld: fréttir, frí yfir spaugstofu, laugardagslögin-shaun the sheep-laugardagslögin, 50 first dates (sem ég hafði furðugaman af) og að lokum The Dreamcatcher.

-Fuck me Freddy

Elite Coolness

2007-12-18T17:54:00.000Z

Að blogga með sólgleraugu, í fínni fötum en gengur og geristog í þokkabót með lakkrísbindi, væri ekki nærri því jafn svalt og það er í raun og veru nema að platan Loveless er spiluð á fullum styrk.
Helst þyrfti ég að vera viskíþambandi og keðjureykjandi, en ég bæti það upp með engum sokkum, og var ég búinn að nefna sólgleraugun?

MH-peggun í kvöld, þar er ávallt mikið um góðan mann og slæman. Vonandi að þeir slæmu haldi sig bara frá mér.

Lag helgarinnar : Gummi er kóngurinn

Maður Augnabliksins: Guðmundur Kristjánsson

-ég ætla að fá 12 skot, hafðu það tópas.

Módernískur

2007-12-03T18:29:00.000Z

Að vera módernísk kona er eins auðvelt og að drekka vatn.

Stór-Karlar tala
um allt milli himins og jarðar
stjórna með veldissprotum
litlu fólki
einsog mér og þér
Konan situr í skugganum
þrífur skítinn
og nærist á honum
einn daginn mun skíturinn
vera ósnertur
og Stór-Karlar munu þá
missa veldissprotana

því skítur og drulla er
kryptonite veldissprota.

Femínismi er öflugri en atóm.

Halldór (kona) Arnarsson

Cry me a fucking river og gerið eitthvað í málinu. Módernistaaumingjar. Stofniði fyrirtæki og látið karla þrífa.

Hrakningar

2007-12-01T20:33:00.000Z

Ég hef komist að því að þessi langa pása mína hefur drepið algjörlega baráttuþrek þeirra fáu sem reglulega litu við á þessari síðu. Ég tala því fyrir daufdumbrum eyrum og býst því ekki við að mikið mark verði tekið á mér. Skólaönninn í MH kláraðist síðastliðinn föstudag og var það gífurlegur léttir. Ég var orðinn uppgefinn eftir að hafa laumað mér úr óteljandi tímum og endalausu letilífi í annars ágætum sófum í NKJ. Það nefnilega tekur á taugarnar að vera endalaust að gera eitthvað.
Þess vegna líkar mér ágætlega við próf. Liggja heima glugga í bók, sofa út og hlusta á tónlist, kannski kíkja í bíó um kvöldið.
Þar sem enginn les þetta þá hef ég ákveðið að tala restina í stikkorðum.
Ég, helgi, nýrómantík, móderinismi, póst-móderinsmi, próf, fleiri próf, annarlok, jólabjór, hlaupa, vinna, jól, matur og tuborg juleöl.

Takk fyrir ekkert

Sími og bjór

2007-11-24T15:54:00.000Z

Ég fékk rétt í þessu mjög svo skemmtilegt símtal. Þar sem ég sat við tölvuna ákvað ég að blogga um það. Þótt ég sé þess fullviss að mín langa bloggpása hafi fælt síðustu heimsækjendur síðunnar á brott.
Númerið byrjaði á 431. Alltaf þegar ég fæ símtöl frá stöðum sem ekki eru í Reykjavík verð ég alltaf stressaður. Ég held alltaf að nú hafi ég verið kærður eða þá tekinn í misgripum fyrir eitthvað erkiflón sem abbaðist upp á litlu systur "Nonna litla" sem er stræsti og sterkasti maðurinn á Borgarfirði Eystri. Þess vegna var ég temmilega hræddur þegar ég tók símtalinu.

Ég: (stress.is) Ha-Halló
Utanbæjarnúmer: (með unglingsstúlkuröddu) Halló, við hvern tala ég?
Ég: uuuuuu ég heiti uu Halldór
Stúlkan: Selurðu bjór?
Ég: (mjög hvumsa og skilningslaus) Ha? og rek upp stór augu.
Stúlkan: (vandræðaleg.is) Ertu bjórsali?
Ég: nei (og hlæ hæðnislega)
Stúlkan: okey

Bæ
Ég: Ekkert mál, sjáumst.

Vona að þetta sé ekki eitthvað gott grín, að láta númerið mitt ganga og koma af stað sögusögnum að ég sé bjórsali. Það væri samt mjög fyndið.
-l8tr

Nei, ég er litblindur

2007-05-12T18:24:00.000Z

Las það á einhverri bloggsíðu að ákveðinn gæji gæti ekki verið lögga því hann væri litblindur. Ok ég skil að maður geti ekki verið flugmaður ef maður greinist með litblindu, en hvernig háir það manni að sjá ekki rautt á grænu eða eitthvað þvíumlíkt ef þú ert lögga.
Ég get ekki ýmindað mér neinar aðstæður þar sem litblind lögga gæti klúðrað aðstöðu sinni vegna litblindunnar. Ég myndi skilja þetta ef litblindur maður, sæi einfaldlega ekki rauðan eða græna, að hlutir sem væru í þessum lit hyrfu bara. Þá væri auðvelt fyrir glæpamenn að hverfa. Bara keyra rauðan bíl eða vera í rauðum snjógalla.
Litblindir geta keyrt bíl, þeir geta alveg janf auðveldlega og hver annar maður rotað glæpamenn með kylfu eða skotið einni dúndru í dekk svo að bíll verði farlama. Litblindur maður getur verið mjögsprettharður og nýtist því vel í eltingaleiki. Litblindur maður getur höndlað fulla unglinga sem æla í öll húsasund landsins, og leigubíla. Litblindur maður getur spottað nauðgun og velt nauðgara ofan af fórnarlambi í jafn fáum hreyfingum og litsjándi maður.
Litblind lögga er samt ekki skemmtileg í salatboði, sér aldrei hvað er í salatinu og alltaf síspyrjandi alla.
En með þessu er lögreglan að hamla fólki vegna fötlunnar sinnar, sem er frekar heitt. Koma öllum sem ekki eru fullkomnir á atvinnuleysisbætur.
Þannig fáum við alvöru land, a la nazi germany.

Klúður og púður

2007-04-23T17:23:00.000Z

Um daginn er ég kom heim eftir erfiðan og gífurlega streitumikinn dag ákvað ég að kíkja á hvað verið væri að sýna í sjónvarpinu. Á Rúv var eitthver típískur Rúv þáttur um ekkert með leiðinlegu fólki. Leiðinlegt fólk að tala um ekkert, er svolítið einsog trúboðastarfsemin í MH. OK, mér leið sumsé einsog svona ástralskur ofsatrúarunglingur hefði laumað sér undir sófann minn og um leið og ég lagðist sprottið fram og bundið mig við sófann, svo ég gat hvorki hreyft legg né lið. Því næst fór hann að boða trú af miklum móð og kom þá í ljós að þetta var klofinn vísindakirkjuofsi og Jesúofsi. Þetta var sú tilfinning sem þessi þáttur kallaði fram og því þarf ég væntanlega ekki að taka fram að hann var leiðinlegur.
En það góða við sjónvarpið er að það eru margar stöðvar. Í mínu herbergi eru þær tvær, sem er dálítið aumt miðað við allan þann fjölda stöðva sem er til í heiminum. "ég er einsog dropi í hafi sjónvarpsstöðva" svo maður vitni nú í Stein Steinar.
Þegar ég stillti síðan í flýti yfir á hina stöðina, blasti við mér það sem mér finnst eitt það ógeðfelldasta í öllum heiminum, fæðing barna. Hvað sem fólk segir þá er ekkert töfrandi við fæðingu barna. Allir sem segja það eru bara að ljúga. Svona var þetta :
Ein kona liggur í rúmi, þessi kona er ekkert glöð og brosandi eða hamingjusöm. Hún er eiginlega að reyna að tjá okkur það að eins mikinn sársauka er ekki hægt að upplifa, og að ákveðinn hluti hennar sé að rífna í sundur.
Maðurinn hennar er heldur ekkert hamingjusamur, hann hefur aldrei séð neitt jafn ógeðslegt og óskar þess að hann hefði nú drullast til að nota verjur, eða lemja konuna sína nógu fast svo þetta kæmist aldrei alla leið.
Nýfædd börn eru líka ekkert sæt. Þau eru öll í blóði og ógeðslegu slími og þau hætta ekki að grenja. Grenja og grenja. (Þegar ég fæddist reyndu foreldrar mínir að býtta á börnum, því ég var ljótastur á fæðingardeildinni, með keiluhaus, blár og feitur.)
Þetta var þá semsagt þátturinn Fyrstu skrefin á Skjáeinum. Ekki bara ógeðslegur heldur líka leiðinlegur.
Þarna var ég milli steins og sleggju. Ógeð og leiðindi eða bara rosa mikil leiðindi. Ég slökkti á sjónvarpinu og grét.
Börn eru samt alveg krúttuleg svona daginn eftir fæðingu, en þegar ég eignast barn mun ég kenna því að syngja fagran söng í staðinn fyrir að grenja. Ég myndi bara skilja mitt eftir á spítalanum ef það væri jafn leiðinlegt og þetta barn í sjónvarpinu.
Leiðinleg börn, verða að leiðinlegum unglingum, sem síðar verða að fullþroska leiðinlegu fólki sem angrar heiminn næstu áratugi. Svo ef þið sjáið leiðinlegt barn á vappi.......látið það hverfa.

Under the influence of my friends on Blogspot

2007-04-18T14:20:00.000Z

Jújú enn og aftur er Halldór dottin í letipúkann. Ég held samt að ég sé mjög skringilega latur. Einfaldlega vegna þess að letin er ekki krónísk eða skeptísk, heldur leynist hún grafin í tilurð sálartetri mínu. Metaforísk manía brýst nefnilega stundum í gegn og hversdagsleikinn verður litaður af hippókrísu jafnt sem paranoju með stórum skammti af sjálfsfyllingu. Ég elska báða persónuleikana jafn mikið, einsog maður sem elskar öll börn sín á ceremónískan pervisma.
Af hvunndeginum er allt gott að frétta. Ég nærist, bæði andlega og líkamlega. Andlega næringin er skeptísk, því hver getur staðfest tilvist sálar. Því i myrku herbergi lýsir sálin ekki og í ljósmiklu herbergi stafar ekki af henni skuggi. Hvert fer andlega næring mín þá. Hamingja, þrá, depurð, gleði yfir fyrsta sólskini sumars og fuglasöng. Fer þetta í ristilinn? Er fólk með ristilkrampa þá í raun í tilvistarkreppu, sem endurspeglast í of lítilli andlegri næringu. Andleg næring er ekki einungis fyrir anda. Allir verða að hugsa að velferð sálar. Aðgát skal höfð í nærveru sálar, er ekki grín. Þetta er ekki eitthvað Edward Murphy grín sem á að vera fyndið. Manía, paranoja, skeptísk gleði og missir er næringarsogandi fyrir ristilinn. Hlátur lengir lífið, og nunnur deyja ungar. Að guð taki þá góðu fyrst er þvæla og þvættingur. Heili minn springur úr þrá yfir atómísku sambandi við sjálfan mig, ég finn til þess vegna er ég.
Guð sendi mig á jörð sína með hlutverk, ég er ljós heimsins, þeir sem á mig trúa þurfa aldrei að ganga í myrkri heldur feta braut sína í ljósi

Halldór tekur við stjórn

2007-04-15T23:40:00.000Z

Ég hef oft velt því fyrir mér afhverju ég er ekki æðsti maður Íslands. Ég hef alltaf mun betri skoðanir á flestum málum heldur en ráðamenn þjóðarinnar. Ég væri löngu búinn að leyfa vændi og lækka áfengisaldurinn. Leyfa þessum aumingja konum að vinna sér inn smá extra cash fyrir smá dinglumdangl í þeirra eigin brók. Eru femínistar á móti því að allar konur fái vinnu. Konur sem hafa ekki gáfur í verkfræðinginn geta alltaf dottið í vændiskonuna. Sneller.
Stækkum álverið. Ef ekki er til álpappír.... Nú reyndi ég lengi að finna upp aðstæður þar sem álpappír væri nauðsynlegur, gat það ekki. En það er tussuflott að eiga stórt álver, læður fýla ekki náttúruna, þú höllar ekki útá steina, þú höllar útá álver.
Bjór í matvörubúðir, auðveldum drykkju og asnaskap. Við Íslendingar höfum ekki gengið alveg nógu langt í að misnotka áfengi og ekki er alveg nófu mikið um nauðgunar-,fyllerís- og óskilabörn á strætum landsins. Virkjum áfengi til góðs og fjölgum þjóðinni.
Femínistaflokkinn úr landi. Þessi vitleysa er kominn alltof langt og tími til kominn að Guðbjörg Hildur a.k.a Smáraklám og co taki skrefið úr atvinnu í eldhús. Tökum höndum saman og hverfum aftur um nokkur hundurð ár, þegar allir, hvítir, svartir, konur, hundar og karlar lifðu í sátt og samlyndi í eðlilegum kringumstæðum.
Bönnum reykingar á kaffihúsumbannið-a.k.a drepum kaffihús herferð ríkisins er einhver mesta snilld sem ég hef heyrt um. Afleiðing femínista sem halda að kaffihús sé vettvangur fyrir þær að hittast með ungabörn sín að tjilla og væla yfir því að til séu yngri og fallegri læður en þær , halló til þess eru settir bekkir á Ingólfstorg, sæti á Hlölla og stólar í eldhúsið, þið eigið ekki heima á kaffíhúsum.
Eyðum náttúrunni, veiðum allan fiskinn, borðum eina mc sem er fitandi, lifum hátt og deyjum ung. Ísland er land þitt, njóttu þess og ofnýttu það.
X-Halldór í æðsta mann, maður sem tekur ákvarðanir.

2007-03-06T15:48:00.000Z

Hvaða grín er það að skrifa ritgerð um ljóð? Ísl 403 drap algerlega alla aðra áfanga í leiðindum nú fyrr í dag þegar kennarinn, ef kennara skyldi kalla, tilkynnti að við ættum að skrifa 1500 orða ritgerð um ljóðið Hjónaband eftir einhvern löngu dauðan karlfausk sem hefur áreiðanlega hatað lífið, eða allavega þóst hata lífið. Því hvaða ljóðskáld getur leyft sér þann munað að vera hamingjusamur.
Ljóð munu deyja með komandi plasma-sjónvörpum og heimabíóum, því hver nennir að lesa ljóð þegar hann getur horft á nýja 50 cent myndbandið í glænýja heimabíóinu sínu? Ekki bara er 50 cent með sennilega mestu magavöðva sem nokkur maður mun nokkurn tíma geta státað sig af, heldur eru líka gellur. Bílar, gellur, dóp og rapp. Þessi orð vil ég á legsteininn minn, þetta er mín lífsspeki.

Svo ég tali meira um skólagöngu mína, þá er ég að fara í Landafræðipróf á morgun. Það væri ekki frásögum færandi nema fyrir þær sakir að ég er í P (fjarnámi) í þessum áfanga svo ég hef ekki einu sinni litið á forsíðu kennslubókarinnar, svo að viska mín um þetta próf er lítil.
Ég veit ekki einu sinni hvort við séum að læra um seli eða eldfjöll. Ég vona þó að ég fái að skrifa ritgerð um seli, því svo skemmtilega vill til að uppáhalds bókin mín til svona 8 ára aldurs (sirka þá sem ég kynntist Harry) var einmitt selurinn Snorri.

Fuck it, þetta er dautt, ég hef nákvæmlega ekki neitt að segja, og þá er betra að sleppa þessu.
Kveð í bíl, með gellu, frekar high and not just on life og blasting some mad rhymes.

Mjallhvít

2006-12-22T02:02:00.000Z

Af ókunnum ástæðum fékk ég seint á þriðjudagskvöldið óstjórnanlega löngun til að lesa söguna af Mjallhvíti og dvergana 7. Þar sem ég var ekki staddur í heimahúsi gat ég ekki fylgt þessari löngun eftir, en mun ég gera það í náinni framtíð.
Jafnvel er hugsanlegt að skrifa nútíma útgáfu af þessu leikriti og setja upp sem leiksýningu. Ég er með hugmynd að hinum fullkomna prinsi sem bjargar Mjallhvíti frá grimmri stjúpu og illum örlögum alheimsins.
Ég mun ekki upplýsa hér hver það er af persónulegum og mannúðarástæðum.
Kannski hafið þið þó örlitla hugmynd um hvern ég tala.

Væl og aftur væl

2006-12-12T22:48:00.000Z

Ein spurning glymur hærra en aðrar í höfði mínu sí og æ þessa dagana. Alltaf finn ég gott svar sem sefar samviskuna augnablik lengur og líður mér því vel með slugsaháttinn, eitthvað sem ég tel ekki vera jákvæðan hlut í miðri prófatíð. Jújú spurningin sem ég spyr mig að aftur og aftur á hverjum degir er "afhverju er ég ekki að læra"?. Ég horfi á sjónvarpið, er í tölvunni, fer á æfingar og jafnvel ligg upp í annara manna rúmum á þessu heimili og geri ekki neitt og leiðist töluvert við það í staðinn fyrir að taka upp nát 103 glósur sem því miður eru af skornum skammti vegna leti líðandi annar. Ójá þar sem pabbi minn fann þessa síðu um daginn vil ég koma einu á framfæri. Pabbi, ég hef verið mjög duglegur við lærdóminn, prófin eru bara svo erfið og kennarar lélegir þannig að ef ég fæ lágar einkunnir er það ekki mín sök.
Þrátt fyrir þetta rúllaði ég upp íslensku 303 og held ég að mér hafi aldrei gengið jafn vel í prófi innan veggja skólans og er ég hræddur um að það gerist ekki aftur.
En enskupróf á morgun. Yes, no, maybe, curtains and animal. Ég veit ekki með ykkur en ég veit hvað öll þessu orð þýða svo ég held ég sé á grænni grein.
Ég er gífurlega lítið karlmenni, allavega í sjónvarpsþáttaglápi. Grey's Anatomy eru nýjasta dæmið um það. Frábært sjúkrahúsadrama með léttu ívafi sem þó ólíkt ER sýna þér ekki inní fólk og blóð og innyfli 24/7 seinsog þeir segja í Harlem.
Einstaklega leiðinlegt væl í öllum þessa stundina og er ég því miður enginn undantekning. Með bjartari tímum verður bloggið bjartara sagði skáldið.
Eftir próf mun ég skrifa eitthvað sjúklega fyndið um einhvern minnihlutahóp og verð í kjölfarið bannaður á blogger.com
Sjáumst þá

Bílpróf og önnur próf.

2006-12-04T16:22:00.000Z

Ertu 12 ára?

2006-12-01T16:33:00.000Z

Gleðilega prófatíð.
Sökum bilunar á tölvu hef ég ekki getað startað þesu comebacki eins vel og ég hefði óskað en hvað um það. When in Rome.
Undanfarið hef ég sífellt oftar heyrt þetta notað sem móðgun þegar einhver gerir eitthvað hallærislegt "ertu 12 ára"?.
Þetta skil ég ekki þar sem þegar ég var 12 ára var ég að gera nákvæmlega sömu hluti og ég geri enn þann dag í dag.
Ég vaknaði, fór í skólann og þannig kom svo heim. Þegar heim var komið fór ég í tölvuna eða til vina eða í fótbolta, jafnvel á æfingu. Oftar en ekki las ég Harry eða lét mig dreyma um einhverja heita dömu sem ekki hafði mikinn áhuga á mér. Sennilega var það vegna þess að ég var frekar glataður gæji sem var alltaf í fótbolta eða las Harry og ekki flykktust þær að þegar ég nefndi það að ég væri í lúðrasveit.
Menntaskóli er ekkert þroskaðari staður en grunnskóli. Ef eitthvað er á ég barnalegri viniá þessum nýja stað en þeim gamla. Í grunnskólanum in the ghetto þá voru allir allavega að reyna að vera töff og segja eitthvað töff eða jafnvel fyndið.
Á þessum nýja framandi stað hefur þróast einvher barnalegasti húmor sem um getur í menntaskóla akkúrat á þeim stað og í þeim vinahóp sem ég tilheyri. Þetta kann 12 ára barnið í sjálfum mér sem neitar að hætta að vera hálfviti og gerast alvarlegur menntaskólanemi sem finnst ekkert skemmtilegra en STÆ 603 ákaflega vel við.
Þess vegna finnst mér skrýtið að nota það sem neikvæðni að vera 12 ára.
Ég sakna þess gífurlega aðv era ekki algjör hálfviti legnur. Fara út í fyrsta snjóinn og negla í bíla fyrir utan skólann. Fá skólastjórann inn í bekkinn bálreiðan og rauðan í framan vegna kvartanna yfir hálfvitum sem henda í bíla, og að sjálfsögðu þóttist maður ekkert kannast við það.
Ég var samt aldrei þessi harði hálfviti. Meira auminginn sem dró alltaf aðeins úr heimskupörunum. Ég fékk einfladlega of gott uppeldi, því skelli ég á foreldra mína öllu því sem ég gæti átt en á ekki vegna helvítis uppelsisins. Kærustu, bílpróf og börn.
Heyðrum barnið og reynum að fullorðnast ekki. Ég skil Pétur Pan alltaf betru og betur.
Halldór Arnarsson

Sólarglæta í mannlausu herbergi er einsog áhrifin sem þú hefur á hjarta mitt.

2006-10-19T22:37:00.000Z

Ég get viðurkennt margt. Byrjum á því að ég var aldrei vinsælasti bloggarinn á veraldarvefnum. Enda er erfitt fyrir frekar aumingjalegan 16 ára dreng, með enga sérstaka hæfileika að keppa við 4-5 fatafár unglingsstelpur sem gera fátt annað en að pósta myndum af djamminu. Hver stenst breezer og brjóst? Gott dæmi góðvinkonur mínar í wonder-berries
Ég bloggaði rosalega sjaldan. Svo þessir fáu sem nenntu að lesa röflæið í mér til að byrja mér hættu því fljótlega því bloggið mitt er svipað og myndir eins og Donnie Darko, Exotica og allar hinar Atom Ego-men myndirnar, það getur enginn hugsað sér að sjá þessar myndir í annað skiptið (ef þið náðuð því ekki þá var líkingin að enginn nennir að lesa bloggið mitt tvisvar).

Þessir hlutir eru þó í fortíðinni. Ég kynni nýja og bjartar framtíð hér á þessari síðu. Djammmyndir*, fullt af breezer, mikið af listum þar sem ég svara spurningum um áhugamál og annað slíkt. Þetta verður sjúklega heitt.
Ég ætla að reyna að fá 2-3 frekar heita gæja í lið með mér og í sameiningu munum við umbylta bloggheimi´Íslendinga.
Ef einhverjir þarna úti vilja sækja um þá eru nokkur skilyrði: base-tan (helst áhugamenn um ljós), strípur og mega ekki eiga neitt notað.
Áhugamál: stelpur, föt, ljós, vinir, djamm og æskilegt er að vita sitthvað um hvernig skal uppfæra bíla (spoilerkit, kerti, gírkassi, bremsur) eru orð sem þið þurfið að kannast við.
Kveð að sinni en lofa betrum og bótum og mikið af fótum. (nýir meðlimir)
Og já uppástungur fyrir nafn á hópinn og slagorð vel þegin ég var að hugsa um ásarnir, nor-virgin-klíkan eða all-about-the-pussy.
Kveðja Halldór Arnars
* Ég í bíó, ég með vinum í bíó, ég með vinum að horfa á dvd,
ég einn heima að horfa á dvd þegar vinir fara í heit partý sem mér er ekki boðið í.

Sven Göran Erikson

2006-07-05T16:52:00.000Z

Berist til Sven-Görans Eriksonar.
Ég vona innilega að þér líði illa núna Herra Erikson. Því þannig líður mér. Ef þu lest þetta sem ég í raun stórlega efa þar sem heimasíðurnar sem þú stundar eru líklega www.imanidiot.com og www.howtoloseafootballmatchwiththebestdefenderinteheworld.com.
Að þú skyldir láta Rio Ferdinand byrja í staðinn fyrir Carragher, að þú skyldir alltaf skipta Joe Cole útaf fyrir varnarmann, Að þú skyldir ekki senda Lampard heim eftir riðlakeppnina, að þú skyldir velja Theo Walcott í liðið á kostnað Darren Bent og Jermain Defoe og ákvceð svo að geyma hann á bekknum þessar ákvaðarnir þínar og svo margar aðrar heimskulegar ákvaðarðanir sem þú tókst sendu Englendinga heim frá Þýskalandi. Ég vona að þú munir aldrei þjálfa fótboltalið aftur sov að stuðningsmenn lendi ekki í þcí sama og ég.
Og Jamie við elskum þig ennþá.
Þinn einlægi andstæðingur Halldór Arnarsson

I wish I could take summer vacation, just lie in bed and read some science fiction

2006-05-17T15:11:00.000Z

Sumarfrí gott fólk er orðið sem allir tala um í dag. Er það komið, hvenær kemur það?
Enginn virðist vita neitt um þetta sumarfrí. En örvæntið ekki gott fólk því ég veit hvað þeta sumarfrí er.
Skólakerfið á Íslandi er byggt þannig upp að á einu ári eru tvær annir. Haustönn sem byrjar eftir þetta margumtalaða sumarfrí og endar svo í Desember með einhverju sem kallast jólafrí og ekki einu sinni þessir skörpu og vösku menn einsog ég sjálfur er vita hvað það er.
En svo eftir þetta Jólafrí byrjar skólinn aftur og kallast sú námstíð, Vorönn sem endar í allsherjarpartý, sukk og kynlífshátíð sem kallast vorpróf. Er nýskriðinn útúr því fyrirbæri og Boy did I get laid! En semsagt eftir þessa hátíð skynfæranna er svo kmið að þesu sumarfríi.
Og eftir mikla grennsl á netinu fann ég á google. Ekki neitt. Ætlaði að finna eitthvað en það bara var ekki neitt sem hægt var að nota svo að gátan um þetta blessaða sumarfrí verður ekki ráðinn í dag.
Me levanto a las diez.

Að ég sé hóra

2006-05-06T19:34:00.000Z

Það hefur breiðst út einhver orðrómur um að ég sé einhversskonar vændiskarl. Fimmtugar konur hringja í mig blindfullur, röddin ónýt af reykingum en samt ná þær að æla því útúr sé að þær séu naktar og til í smá hristing. Veit ekki alveg hvað ég hef gert ti að verðskulda þetta. Ég hef ekki sofið í marga daga útaf þessu. Svo bara að það sé á hreinu þá er ég ekki vændiskarl.
Ég veit alveg að ég er mjög hot gaur og flestar stelpur í skólanum mínum eru eitthvað að horfa á eftir mér þegar ég geng framhjá. Þær hafa sennilega heyrt um það að ég sé með six-pack og stórt typpi. Ég er ekkert að monta mig en 10 tommur hérna megin.
En ég hef bara eitth við þessar stelpur að segja:ég er ekkert að leita mér að kvendi til þess að fullnægja einhverri greddu. Hættið því að horfa svona á mig.
Takk fyrir
Halldór
Þetta blogg var allt saman ein vitleysa og undir áhrifum frá meistara Stefni Húna.
Hans ritsnilld má finna hérna

Upprisinn er hann.....

2006-05-03T22:37:00.000Z

Gott kvöld kæru vinir.
Þar sem páskarnir voru nú fyrir stuttu haldnir hátíðlegir langar mig að deila með ykkur hugsunum sem ég hef lengi haft í huganum. Hugsunum sem tengjast Jesú og páskunum.
Ég verð nú að viðurkenna að ég er alls ekki trúaður maður. Finnst margt af þessu mjög kjánalegt og það að milljarður manna skuli lifa í einu og öllu eftir einni bók sem saminn er fyrir þúsundum ára og engar heimildir eru fyrir að þessi bók segi heilagan sannleika.
En ég trúi þó mörgu.
Ég trúi að Jesús hafi verið til, og lærisveinarnir. Hinsvegar trúi ég ekki að almúginn hafi dýrkað hann, hann verið sonur guðs og gert einhver kraftaverk.
Jesú var einfaldlega maður með gífurlegan sannfæringarkraft. Aðrir menn hafa gert svipaða hluti og Jesús með honum einum, til að mynda Adolf Hitler. Talað er um þann mann einsog hinn einsa sanna messías í sumum af þeim fjölmörgu bókum semskrifaðar voru um hann.
Annar er Gunnar í krossinum. Hann hefur safnað fólki í kringum sig (lærisveinar jesús!) sem finnst allt sem hann segir og gerir vera það eina rétta. Gunnar er samt langt því frá í Dýrlíngatölu á Íslandi og jafnvel fyrirlitnn af mörgum.

En nú munu margir koma með ýmsar staðhæfingar úr Biblíunni til að hrekja það sem ég hef verið aðsegja. Til dæmis : 1) Jesús sigraði dauðann
2) Englar sungu og himnarnir opnuðust við fæðingu hans
3) Hann breytti vatni í vín
4) Hann læknaði sjúka og veitti blindum sýn.

Ég var hinsvegar reiðubúinn svona efasemdarfólki og hér koma því svörin.
1) í 2000 ár hefur þeta verið aðalástæða fyrir því að fólk trúir á Jesú og lái ég þeim það engan veginn. Ef Jesú hefur sigarst á dauðanum á hann virðingu mína skilið og ég skal éta orð mín ofan í mig og hylla hans sem son guðs. En það finnst mér ótrúlegt að engum manni á þessum 2000 árum hafi dottið í hug að Jesú hafi verið stolið, þ.e.a.s jarðneiskum leifum hans. COMMON ef lík myndi hverfa úr helli í dag þar sem risastór seinhella lokaði hellinum myndi fólk ekki hrópa "HÚRRA HANN VAR SONUR GUÐS" það myndi hrinjga á lögregluna og tilkynna glæp. Reyndar myndi fólk fyrst spyrja sig hvað líkið væri að gera í hellinum á annað borð en FUCK THAT.

2) Sá einhver englana annar en húsmóðir sem hélt framhjá áðuren hún gifti sig, þorði ekki að segja eiginmanni sínum það og bjó til sögu um heilagan anda?

3) Aftur segi ég COMMON Bjarni töframaður, David Blane og jafnvel Paris Hilton geta gert vín úr engu, betri rök plíz!

4) Nú finnst mér enn og aftur ótrúlegt að fólki hafi aldrei dottið í hug að Jesú hafi gefið einhverjum vini sínum bjór eða 12 silfurpeninga fyrir að leika blindan mann sem breyttist í mann sem sá 85% sjón á báðum augum.

Niðurstaðan í þessu hlýtur að vera sú að Jesú flokkast í hóp með bestu svindlurum allra tíma.

Hópinn skipa:

Jesú

Rússland (Gagarín fór aldrei í geiminn)

Superman (gat aldrei flogið)

Gilderoy Lockhart (augljósar ástæður)

og svonagæti ég haldið áfram í tugi ára.

Takk fyrir mig og vona ég að einhverjir guðhræddir einstaklingar afsanni þessar hugsanir mínar.

Leiter

Mr. Godhimself

Comeback of the year

2006-03-30T21:53:00.000Z

Andrúmsloftið í salnum var rafmagnað. Fólkið tók andköf þegar það sá svart á hvítu, lifandi dæmi um hvað hafði í rauninni skeð. Hljómsveitarmeðlimir tínast inn á svið einn aföðrum og gera allt reiðubúið það sem flestir myndu kalla "event of the year". Gítarleikari og söngvari sveitarinnar gengur þungum en vonargefandi skrefum að hljóðnemanum. Í stutta stund horfist hann í augu við salinn, vinnur hverja einustu sál á sitt band og hver einn og einasti hugsar að þessi maður sé tákngervingur karlmennsku, þarna standi hinn illa klæddi íslenski draumur.
Um leið og hann opnar munnin og hyggst deila visku með áhorfendum rifnar flóðbylgjan, allt ætlar um koll að keyra. Karlemnn öskra, konur missa meðveitund, vatn og leg af fögnuði. Meira að segja dádýrin sem vafra frjáls um svæðið hlýða kalli leiðtoga mannkynsins og lúta höfði.
Í annari tilraun kmeur hann orðunum til agndofa lýðsins sem getur vart hamið sig.
Með karlmannlegri rödd sem um leið er full af gleði og von en um leið gefur til kynna sorgir og angist segir hann "Gott kvöld og verið velkominn á þetta comeback. Ég heiti Gunnar og við erum hljómsveitin Amos, ég skil aðþað hafi verið erfitt að lifa meðan við lágum í dvala en sorgir ykkar eru á enda. Fyrsta lagið okkar: DILJÁ.

Þessi fáu en dramatísku orð eru tilbúiningur, eða allavega hvað mig varðar því ég var því miður (eða sem betur fer?) ekki á comeback tónleikum Amosar. Þessi orð áttu aðeins að fanga athygli ykkar um stund því ég hef ákveðið að grípa aftur í lyklaborðið. Já þetta er rétt skilið ég er að koma með comeback.

En þetta verður ekkert venjulegt comeback, ekkert einsog hjá Amos eða Ego. Ímyndið ykkur Jesú á jörðinni í annað sinn 2006 árum eftir fæðingu frelsarans og þá sjáiði hversu stórt mitt comeback.

Kveð að sinni.

Mr. Arnarsson

Nýtt ár og peningar

2006-01-03T22:18:00.000Z

Komiði sæl.
Til að byrja með ætla ég að afsaka mig fyrir þeim, ef einhverjir eru sem heimsækja þessa síðu.
Fyrir hvað? mætti spyrja. Jú fyrir bloggleysi og leti, takk fyrir.
En ekki orð um það meir. Nú er "jólafríið" senn á enda og skólinn að byrja og ekki laust við það að maður sakni nú andrúmsloftsins og óhreinindanna sem þrífast innan veggja MH.
En ég hef reynt að skapa "óhreina" stemmingu inni jhjá mér um jólin svo að þeir fáu dagar sem gleði og kærleikur (græðgi og peningaskortur) ræður ríkjum að ég sökkvi mér nú ekki í þunglyndi vegna þess að ég sakni Menntaskólans við Hamrahlíð of mikið.
Þessar útskýringar vöktu ekki mikla kátínu hjá þreyttir og lítilega pirraðri móður minni þegar jólahreingerning stóð sem hæst.
Halldór litli var því rekinn með moppu og kúst, afþurkunnarklút og vonleysi inn í herbergið sitt og nú skykdi þrifið.
Við skulum orða það þannig að ég ætla fyrir næstu jól aðp fá mér stóar mottu (ekki hormottu þó) inn í herbergið mitt svo hægt sé að sóða ryki og skítugum nærbuxum, notuðum smokkum (hey þá verð ég 17!) og öðru slíku undir mottuna.
Pretty Clever.

En þar sem ekkert sérstaklega skemmtilegt var að vinna hjá #$%#$%/%$%& póstinum ætla ég ekki að minnast orði á það. Í staðinn ætla ég að segja frá dögunum eftir að ég hætti að vinna eða frá 30. desember.
Þeir dagar hafa farið í að heilsa upp á gamla vini, alvöru vini sem aldrei segja " nei ég nenni ekki að leika við þig, þú ert fífl".
Þessir vinir eru til dæmis : Harry Potter, Bruce Wayne, William Wallace, Haru, Harry & Lloyd, Marv, Aragon, Travis Bickle og Degi Kára.
Þessir vinnir brugðust mér ekki veittu mér hlátur, drama og skemmtun.

ÁRamótaheit er eitthvað sem ég hef gaman af og setti éeg mér nokkur.

1. Verða alvöru rokkstjarna og vera handónýtur ala daga, verða dropout.
2. Ná jafnmiklu six-packi og Batman.
3. Læra "titanic" lagið á gítar (celinie Dion)
4. Fá útvarpsleikrit flutt á rúv.

Er með fleiri en er of þreyttur til að skrifa.
Verðlaun fyrir þann sem veit úr hvaða myndum vinir mínir koma.

Fólk er misjafnt

2005-11-29T23:03:00.000Z

Hvað er málið með mannskepnuna og keðjuleiki. Keðjubréf, Keðjugjafir, Keðjuleikir, Keðjuhótanir, Keðjukynlíf og margt fleira er eitt af þessu sem ég hef aldrei náð. Hvað er svona geðveikt við það að senda fólki ruslpóst um það að ef það sendi ekki 10 manns þetta bréf muni það aldrei elska mneinn. Jafnvel klassískara dæmi er það að Þú færð bréf sem hljóðar svo:

Sendu þetta til 15 annarra hálfvita og Draumprinsinn/stúlkan bankar

hjá þér klukkan 10:30 og þið njótið samræðis.

Þetta er fokking rugl ég prófaði þetta og bankaði Beyonce á hurðina hjá mér FOKK NEI. Fokking Charlixe Theron kom ég lamdi hana og rúnkaðenni og sendi hana svo með pósti til John Smith the third í Nýja-Sjálandi. Hann er vonandi ekki Ná-riðill því þá hef ég aldeilis sent Cörlu Te úr vatninu í frostið.

En ástæða þess að ég er að röfla einsog ellilíferyisþegi sem langar ekkert sérstaklega að láta Guddu Feitu með eina augað baða sig er sú að´alltaf þegar ég ætla blogga um eitthvað smelllið og skemmtilegt málefni er ég klukkaður eða kítlaður eða eitthvað þaðan af verra. ÉG má náttúrulega ekki bregðast því að hver vill enda upp ástlaus og einmana? Hér kemur kítlið.

7 hlutir sem ég ættla að gera áður en ég dey

Túra með Justin um Californiu, Farí sleik við Elvis og Bruce Lee,
Láta Seth og Summer ættleiða mig, Læra Aveda Kavedra galdurinn,
Verða Söngvari í geðveiku ríku/sellout BlackMetal bandi, Geta sungið OG spilað á gítar (á sama tíma), Vinna Bubble Shooter.

7 hlutir sem ég get gert

Horft á sjónvarp, borðað, rúnkað mér,

Tekið í Spil með Halle Berry, farið út að hlaupa,

Sagt Stebbi stóð á ströndum og reimað hægri skóinn minn,

7 hlutir sem ég get EKKI gert

Reimað vinstri skóinn, viðrað hundinn minn (á engan), lært cos, sin og tan, hlustað á T the P,

horft á typpalokka og sagt "djö hvað ég væri til í stykki", Farið á Hverfis að djamma og hoppað hæð mína af gleði.

7 hlutir sem heilla mig við hitt kynið

Augu
Hanakambur
engin augu
Húmor
Hár
Barnabörn
Special Powers

7 hlutir sem ég sé akkurat núna!
(Þetta er flipp maður)
Hendina á mér, Hendina á mér á lyklaborði, Ipod, Síma

Harry Potter tölvuleik, Mömmu og Stýripinna

7orð sem ég nota mjög mikið
HA!
FLIIIIIIIIIIIIIP
BBBBUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUURN
Hættu Pabbi ekki núna (djók)
´Drengs tjékkaðu Tanið á þessum Kjépzz
OHHHHHH Þjóðhagfræði
já takk

7 manneskjur sem ég ætla að kítla
Lou Bega
Lou Barlow
Lou Johnson
Clemens Lou Fortesque
Lou Louie
Lou Funhouse
Lou Whitebeard

Þetta var kítl í lagi endilega hringja í mig ef ykkur misbíður þetta og hreyta í mig skammyrðum síminn er 58 12345.
Næsta blogg verður brainstorming mofo hofo childfo gott, Im lofing. Goodbye

Stórir hringir og hjartalaga

2005-11-23T17:06:00.000Z

Góðan daginn gott fólk.

Ákvað að blogga fyrst ég sat við tölvuna á annað borð, veikur og svangur en það latur að ég ennni ekki niður að fá mér að éta þótt að tröppurnar séu aðeins 13. Kemst ekki á fótboltaæfingu í kvöld vegna veikinda, finnst ég þó vera að hressast mæti sennilega í alla tíma í skólanum á morgun.

En að skemmtilegri málum. Í skólanum mínum sit ég við borð með öðru fólki. Stundum talar það við mig. Oft talar það þó við hvert annað um Myspace. Ég var orðinn frekar þreyttur á þessu þannig ég sagði við mig einn daginn "Halldór Arnarsson annaðhvort býrðu þér til þitt eigið myspace eða verður vinalaus allan MENNTASKÓLANN". Og viti menn nokkru síðar er ég kominn með síðu. En Adam var ekki lengi í Paradís því lífið er enginn dans á rósum og galli var á gjöf Njarðar. Alltaf þegar einhver reyndi að skoða síðuna kom þessi setning This profile is set to private. This user must addyou as a friend to see his/her profile.
Frekar pirrandi hugsaði ég þegar ég komst að þessu því á Myspce á ég bara 11 vini og þessvegna geta 11 manns skoðað síðuna. En ég ákvað að spyrja myspace njerðina hvernig á þessu stæði. Svörin voru þessi: Það er greinilega eitthvað að! Mín viðbrögð voru= Vá afhverju fattaði ég það ekki.
HAHA ég hef aldrei séð þetta áður, þetta gerist bara fyrir þig haha!
Mín viðbrögð voru= Shit hvað ég hlýt að vera ógeðslega ömurlegur gaur ef það væri ekki fyrir skátana myndi ég enda þetta líf hér og nú.

Þannig að ég á myspace síðu sem enginn getur skoðað nema ég og 11 aðrir. Það er bara gott því það vill hvor se er enginn skoða hana.

En ef einhver er ekki alveg úti að aka hefur hann áttað sig á því að umræða hefur verið um dópneyslu "uppáhaldskonu Íslendinga". Þetta er auðvitað Húsvíkingurinn Bjarni Pony (ahahaha Tony the pony diss) nei auðvitað er þetta Birgitta Haukdal. Dalurinn sem hefur rödd einsog engillinn fagri var bendluð við Kókaín. Þetta er bara vitleysa. Hún er á´sýru.

Þessu komst ég að þegar ég pældi í textunum sem hún hefur samið hér koma brot.

"Stórir hringir og hjartalaga sem síðan breytast í þig" ein aðal einkenni sýru eru einmitt ofskynjanir.

"Eldur í mér" önnur dæmi um ofskynjun þarna heldur Birgitta að það sé kviknað í sér. Þið spyrjið hvernig veistu að hún hafi ekki lent í brunaslysi Halldór? Ég svara er hún með þriðja stigs bruna á höndum og fótum? og þið svarið Nei Halldór.

Síðasta dæmi mitt er þetta " Allt sem ég sé svífandi" HALLÓ JÖNKIE SNAP OUT OFF IT.

Endum þetta á skrýtlu. Afhverju var Ann Nicole Smith svona feit?
Svar: því pabbi hennar átti nammibúð.

Afhverju grenntist Ann Nicole Smith?
Svar: Hún át svo mikið nammi að búðin fór á hausinn!
haha

Bless bless

Klukk

2005-10-06T19:24:00.000Z

Var klukkaður af Hallgrími fyrir nokkur vissi ekkert hvað það var þá en hef fattað það nú. hér kemur þetta.

1. Ég hef alltaf verið alveg ógeðslega tapsár, skammast mín fyrir mörg atvik sem hafa átt sér stað í hita leiks og get ég ýmindað mér að óft á tíðum sé erfitt að æfa með mér fótbolta eða jafnvel taka í lítið spil!

2. Ég er frekar einfaldur gaur með einfaldan húmor. Fíla myndir sem fáir fíla svo sem seed of chucky og malibus most wanted ekki einu sinni minnast á family guy þættina ´þá er ég ekki viðræðuhæfur næstu mínútur. P.S. fíla samt ógeðslega indí, artí og suburb myndir einsog andy warholes empire state og þannig, gosh ég er svo artí. Freaking idiots.

3. Þótt ég sé mikið fyri tónlist og er meira indí en Birgitta Haukdal, er ég ekki indí plebbi. Ég veit ekki hvaða ár mamma gítarleikarans í The futureheads missti meydóminn.
Það gerir heldur ekkert fyrir mig að fíla dót sem enginn annar þekkir, og það er langt því frá að ég fíli allt sem fær hátt á pitchfork.

4. Þegar ég verð stór ætla ég að verða geimfari, atvinnumaður í fótbolta eða rokkstjarna einsog Gunnar Ragnarsson í Jakobínurínu.

5. ÉG er aumingi. Ég drekk ekki, reyki ekki, dópa ekki og ofan á það þori ég varla að skrópa í tímum! Það er nákvæmlega ekkert svalt við mig. ÉG get alveg eins pakkað saman og farið til loserstown eða Nerdville og hanigð með Nappa dyme, Pedro og Marv.

Ætla að blogga betur seinna þegar ég er ekki t-i-r-e-d eða þ-r-e-y-t-t-u-r einsog maður segir á íslensku.
Leiter

Ný rappstjarna risinn= MC Dissing miss Chrissy

2005-09-28T21:04:00.000Z

Já ég settist niður um daginn eftir einn velheppnaðan skóladag með tímaritið Sirkus í hönd. Rakst þar á grein um kappa að nafni Halldór Halldórsson betur þekktan sem Dóra Dna og samdi ég því rapplag um kappann. Þetta mun vona bráðar heyrast á öldum ljósvakans því ég og team dynamite (abbi og Mr. rúnkmester) ætlum að taka það upp og senda á allar helstu útvarpsstöðvarlandsins, kannski Dr.DRe og eminem fái eintak.
Lagið hljómar svona.

Ég sá hann í gær
er ég hugðist kaupa rapture
hann leiddi unga mær
Sem sagði ég vil meira fjör

(viðlag)

Dóri Dna er ekki dauður
föllumst í faðm og fögnum
Þó að hann sé kannski mega blásnauður
þá á hann nóg af hip-hop gögnum

(verse)

BBc og RÚV felldu niður dagskrá
eru þau fréttu að dóra þyrfti ekki að afskrá
Tóku upp símann og hringdu í kappan
"komdu í viðtal þú verður að rappann"
Þú ert ofur svlaur kjarnsýrukall
Bandaríkjadalur og drullumall
standast hvorugt þína meistartakta
Rapp svalt sem Jt tónar einsog Dikta

(viðlag)

Verse

Dóri kemur argur fram í fréttapésa
SEgist vera leiður á frama
Ég er hættur öskrar hann á Drésa
Dóri Dna er hættur að stama
ÉG stamaði aldrei segir stjarnan
furious yfir öllu þessu mausi
ég geng með trefil og digga architecture
hata rapp ég vil helst hlustá Cure
Haldiði kjakfti eða ég lem ykkur alla
Dóri Dna mun aldrei falla.

Þá er lagið búið einsog þið sjáið mun þetta verða næsta þrjú xxx.

Rappkveður
you better run from the five0 cause the five0 will kill your cousin.
From the hood ready to slam yur face on a table and beat it with a hammar
Mc dissing miss lissy is out

Kevin P. Smith

2005-09-25T21:39:00.000Z

Gott kvöld elsku Linkína.
Þú hledur máske að ég hafi orðið freistinguáð bráð, stokkið á yngri og ferskari bloggsíður og stundað framhjáhald einsog ég fengi borgað fyrir það. En ónei aldeilis ekki ég hef bara haft mikið að gera og eytt mínum frítíma útihlaup, dóp og Kevin Smith myndir.
Allt rétt mínus dóp.

Ég elska samt Kevin Smith. Síðan ég sá Mallrats hér á skjáeinum fyrir stuttu hef ég sogið í mig allt sem ég kemst í. Sá loksins meistarastykkið Dogma í gærkvöldi og ein spurning hérna.
Hvað er South Park crewið að dissa Matt Damon, hann er meistari. Eða einsog Gillz myndi orða það kvékjendieð er kjéppi.

ER svolítið ryðgaður í þessum bloggheimi langt síðan síðast og litli kúturinn ég bara byrjaður í menntaskólanum við Hamrahlíð, orðinn artí fartí indí plebbi þó ekki einsog bertz og Haukz sem drekka kaffi. Mh er samt góður staður til að vera á (ef þetta væri talblogg myndi ég hafa brimborgarlagið "Öruggur staður til að vera" undir) en þetta er ekki talblogg.
Ég sit á klárlega svalasta borðinu í MH sem nefnist JT for life eftir meistara Timberlake.
Hver er svalari en Justin ? ekki Lars Ulrich, ekki Lou Bega og klárlega ekki Lokbrá.
Kannski Harry Potter og Rubeus Hagrid séu svalari og Albus náttúrulega sigrar með svo miklum yfirburðum að JT fer að grenja, en þeir eru bara sögupersónur. (ég verð að segja þetta því flesti sem lesa þetta eru muggar, nema Davíð félagi minn sem segist vera í Hogwarts).

Hey meðan ég man Norbertinn spilar á feitum pelatónleikum á fimmtudag með: Loga og félögum í súperbandi, Nintendo, Bigga Kjána, Gay Parad og einhverjum meistrum. Klassíski hálftíminn ræður ríkjum.

Einhver geim í feitt flipp næstu helgi?, byssó eða eitthvað svoleiðis oldies-flashback væri fjör. ÉG er til í allt jafnvel löggu&bófa.is fokk hvað ég eyddi mörgum stundum í þeim meistaraleik.
Ég var ávallt bófi, enda mikill gangzta og hafði ég mergjaða taktík í þessum leik og líka í einkrónu, Skora á ienhvern í oldies leikjakvöld næstu helgi. Er ég barnalegur aumingi eða hvað?

Mig langar reyndar feitt að hitta mitt gamla HS Crew og ekki myndi skemma fyrir ef hinn mikli meistari Ms. HS væri á staðnum, Hs og Jt eru jafn svöl. og Jt er meistari.

Myndin sem kemur vonandi kom þegar ég googlaði og skirfaði JT flipp.

Bless bless segi ég og kveð meistarana sem lesa bloggin mín.

P.s Dóri DNA er ekki dauður. Las það í Sirkus, þið getið hætt að gráta, hann mun gefa út aðra plötu. Praise the lord and the DNA.

MH og FÍH

2005-06-24T14:31:00.000Z

Blessuð Linkína.
Þú hélst kannski að ég hefi gleymt þér en svo er ekki. Hef aðeins verið latur og þreyttur.
Nú spyrð þú hvað geriir þig svo latan og þreyttan? Jú einfalt svar= vinna.
Ég vinn við það að fylgjast með litlum kókaínhressum krökkum og fylgist með því að þau geri einhverjar fótboltaæfingar oft á tímum með mismikilli ánægju og þegar kókaínhressir krakkar eru fúlir, reiðir eða pirraðir byrjar kókaínið að virka!
Þá segir einhver púki í höfðinu á þeim : hlauptu eins hratt til hægri og þú getr, Núna og stoppaðu ekki fyrren ég segi. Og hver haldiðpi að þurfi að hlaupa á eftir þeim, róa þau ,sannfæra þau um að þetta sé gaman. Nú auðvitað Indriði, enda er hann hlauparinn í hópnum.

Vinnan er annars frábær því krakkarnir eru oftast stilltir ef veðrið er sæmilegt og flæðið á æfingum fínt.

En já komst bæði inn í MH og FÍH þannig ég verð trebdí gæji á næsta ári því MH er einmitt trendí skóli Íslands og FÍH er trendí tónlistarksólinn!

Ein hress pæling hér sem er að gerjast í hausnum á mér, Afhverju vilja hermenn í stríði hafa guð á sínu bandi? Ef guð er með þeim er þa´ekki nokkuð ljóst að djöfullinn er með hinum. Og segjum að þið mættuð velja á milli geðveiktfriðsæls gaurs sem er dáldið skakkur í útvíðum buxum elskar alla með sítt dökkt hár, fílar Michael Bolton og spilar póló (Guð) eða ´þá þið mættuð velja feitt harðan death metal gaur í leðurfötum með haglabyssu, rottuhaus í vasanum og væri í bol sem á stæði á : I eat your eyes if you talk to me! Og í þokkabót ætti hann vin sem þekkir gæja sem í sakleysi sínu drepur íkorna í almenningsgörðum og selur á ebay.com (Djöfullinn). Hvorn vilduði hafa í ykkar liði í leik þar sem dráp væru aðalmálið! ÉG myndi velja death metal gæjann í illilega bolnum. P.S sá þessa pælingu í saving private ryan en spann út frá henni persónulysingarnar.

Ég er farinn að pikka upp Girls on Film á gítar læt ykkur vita hvernig gengur.
Bless og heyrumst!

Sonic Ferdinand

2005-06-12T22:26:00.000Z

Já gott kvöld kæra síða.
Hugsa að ég skíri þig eitthvað þar sem ég er örvæntingarfullur piparsveinn. Ef enginn vill giftast mér þá giftist ég þér. Þá er spurning hvaða nafn henti þér. Var að pæla í Urlfríður eða Linkína þar sem þú ert netsíða. Líst vel á Línkína.

Þá byrja ég aftur.

Kæra Linkína
Mikið búið að vera í gangi hjá mér undanfarið. Ég er útskrifaður úr grunnskóla og get lögum samkvæmt hætt í skóla og farið að vinna. Kitlar ansi mikið að kaupa leðurjakka og gerast alvöru rokkstjarna einsog margir eðal menn. Hugsa að ég fari samt svölu leiðina og gerist sganfræðingur og Indí-plebbi þegar ég verð eldri. Stofna At the drive-in cover-band og drekk malt.
En útskriftin var fín, góðar einkunnir ég held ég svo nokkuð öruggur í MH, þannig ég þarf að fara að dusta rykið af scooterinu og rauða sæta treflinum mínum. Hann vakti kátínu í Breiðholtsskóla enda svalur einsog kúreki.

Shit pit vinnan byrjar á morgun klukkan 8:00. Það þýðir að ég þarf að vakna klukkan 7:00 og drattast niður á ÍR-völl að kenna gríslingum fótbolta. Kaldhæðni þar sem ég er framur lélgur í fótbolta.
En meeeen missti af Norbert tónleikum um helgina þar sem ég var á ættarmóti. Það var reyndar mega úber fjör. Hitta svalsta bónda allra tíma og nei hann var alls ekki frá Hólmavík.
Hann labbaði alltaf einsog ef Zombiar væru með hendur fyrir aftan bak og löbbuðu á fimmföldum hraða. MEGa úber super overdrive (minn er týndur og ef ég finnþann sem stal honum heygjum við einvígi í næstu fjöru.)

Hlustaði eiginlega bara á Fugazi í dag. Nett hresst í miðjunni (svo indí málshættir(tekiðúr á kantinum). Elska þá meira en Andrés Önd nei vó ekki hlaupa úr buxunum gæðingur, stilltu þig!

Júhú ég er farinn að horfa á eitthvað hresst!

P.S. Mæli feitt með Napoleon dynamite og sérstaklega deleted scenes.

P.S.2 fann ekkert sniðugt.

Hví hvað hvur?

2005-05-16T00:06:00.000Z

Já gott fólk nú bloggsíða hefur litið dagsins ljós.
Ástæðan er sennielga sú að hin síðan var þreyttari en hákskólanemi sem er skíðakappi og stundar kraftlyftingar.......steríótýpa.
Þessi síða verður ekki steríó-blogg, hún verður alvöru retro-blogg. Sumir vita kannski ekki muninn á steríó-bloggi og retro-bloggi, munirinn er sá að retro-blogg er bloggað í Áslandinu því þar eru allir svo indie eða allavega allir sem ég þekki.
ÉG er steríótýpa sem þráir að verða töff, þessvegna stofna ég blogspot.com bloggsíðu allir indie vinir mínir og óvinir eru þar og mig langar ýkt mega úber tölvu feitt að verða einsog þeir.

En yfir í skemmtilegri sálma, ég er í prófum sem er svo geðveikt að allir ættu að prófa það einhvern tímann í lífinu. Hitinn, samnemendur liggja fram á borðið og örvæntingin skín úr augum þeirra, allir horafa á mig einsog þau muni aldrei hitta mig aftur, sumt verður ekki metið til fjár. Mastercard.....fyrir vini (Bob fm húmorinn sterkur að vanda)

ÉG á nýja uppáhalds hljómsveit hún kallar sig Isidor og gítarleikarinn er alveg einsog Graham Coxon semsagt ég myndi fíla etta stöff þótt þetta væri einhver írafár/ísafold tónlist.

Mig lnagar feitt að vera galdramaður einsog Harry Potter og Ronald Weasley.
Ástæða: ÉG hata kulda, ég hata að vakna á morgnanna, ég hata að tannbursta mig +á morgnanna og ég hata súrmjólk meira en ég hata tiltekt. Þessvegna vildi ég vera galdra mðaur því galdramenn geta tilflutt sig. Þeir sveifla bara töfrasprotó og alltí einu eru þeir komnir í skólann ready to work. Það væri besthresst og feitt ef ég gæti verið galdramaður.

Ætla að skunda í Náttúr fræði er nefnilega að fara í próf tomorow yes splendid aight.

Dagsins í dag: Harry Potter og félagar
Dagsins í gær: Doing drugs það er ekki inn, ef þú vilt vera inn kaupirðu lopapesy og dfrekkur malt